Маратхі, мова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Маратхі
Саманазва:

मराठी

Краіны:

Індыя

Рэгіёны:

Махараштра, Гоа, Даман і Дыу

Афіцыйны статус:

Махараштра

Агульная колькасць носьбітаў:

каля 72 млн

Класіфікацыя
Катэгорыя:

Мовы Еўразіі

Індаеўрапейская сям'я

Індаіранская галіна
Індаарыйская група
Паўднёвая падгрупа
Моўныя коды
ISO 639-1:

mr

ISO 639-2:

mar

ISO 639-3:

mar

Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Маратхі (саманазва मराठी) — індаеўрапейская мова, родная для народа маратхі. Адна з 23 афіцыйных моў Індыі. Мае дзяржаўны статус у Махараштры, выкарыстоўваецца ў афіцыйных дакументах у Гоа і Даман і Дыу.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Маратхі сфарміравалася на аснове моў санскрыт і апабраханша. Ранняя пісьменнасць вядомая з 1012 г. Першапачатковы росквіт прыйшоўся на XIII ст., калі яна выкарыстоўвалася на тэрыторыі сучаснага штата Махараштра ў якасці прыдворнай мовы, у справаводстве, паэзіі. На маратхі была перакладзена Бхагаватгіта. Сярэдневяковая форма маратхі да нашых дзён выкарыстоўваецца ў рэлігійных богаслужэннях.

Наступны перыяд развіцця маратхі прыпадае на існаванне Імперыі Маратхаў у сяр. XVII — XVIII стст. У XIX ст. адбылося рэфармаванне, паступовае прыбліжэнне да гутарковых дыялектаў. З 1835 года выкарыстоўваецца ў сродках масавай інфармацыі.

Пісьменнасць[правіць | правіць зыходнік]

Пісьмо на аснове дэванагары, але да сярэдзіны XX ст. выкарыстоўваліся і іншыя формы пісьменнасці.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]