Маргарыта I Дацкая

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Маргарыта Дацкая
Margrete I
Маргарыта Дацкая
Каралева Даніі
1387 — 1396
Папярэднік: Олаф II
Пераемнік: Эрык Памеранскі
Каралева Нарвегіі
1387 — 1389
Папярэднік: Олаф IV
Пераемнік: Эрык Памеранскі
Каралева Швецыі
1389 — 1396
Папярэднік: Альбрэхт Мекленбургскі
Пераемнік: Эрык Памеранскі
 
Нараджэнне: 1353({{padleft:1353|4|0}})
Данія
Смерць: 28 кастрычніка 1412({{padleft:1412|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:28|2|0}})
Фленсбург Фіёрд
Пахавана: Сабор Роскіле, Данія
Дынастыя: Дынастыя Эстрыдсена, Фолькунгі
Бацька: Вальдэмар IV Атэрдаг
Маці: Ядзвіга Шлезвігская
Муж: Хокан VI Магнусан
Дзеці: Олаф Хокансан

Маргарыта Дацкая (дацк.: Margrete Valdemarsdatter; 1353 — 28 кастрычніка 1412) — каралева Даніі з 10 жніўня 1387 па 24 студзеня 1396 года, рэгент Нарвегіі з 2 лютага 1388 па 6 верасня 1389 года і каралева Швецыі з 22 сакавіка 1389 па 23 чэрвеня 1396 года. Разумны і рашучы палітык і дзяржаўны дзеяч, дачка дацкага караля Вальдэмара IV Атэрдага, жонка нарвежскага караля Хокана VI. Яна мела велізарны аўтарытэт у краінах Скандынавіі.

У 1376 годзе дамаглася абрання на дацкі прастол замест Альбрэхта IV Мекленбургскага свайго сына — непаўналетняга Олафа, які ў 1380 годзе пасля смерці Хокана VI атрымаў у спадчыну прастол Нарвегіі. Маргарыта кіравала Даніяй і Нарвегіяй ад імя Олафа ў якасці рэгенткі, а пасля яго смерці ў 1387 годзе стала каралевай гэтых дзяржаў. У 1389 годзе Маргарыту Дацкую прызналі сваёй каралевай і шведы. Яна ажыцявіла ідэю скандынаўскага яднання: дамаглася ў чэрвені 1397 года ўзвядзення на прастол Даніі, Швецыі і Нарвегіі ў якасці агульнаскандынаўскага караля свайго траюраднага пляменніка Эрыка Памеранскага.

Фактычна да канца свайго жыцця Маргарыта Дацкая кіравала краінамі Кальмарскай уніі.

Krolowa Malgorzata Sambiria afT.jpeg
Папярэднік:
Олаф II
Каралева Даніі
13871396
Пераемнік:
Эрык Памеранскі
Папярэднік:
Олаф IV
Каралева Нарвегіі
13871389
Папярэднік:
Альбрэхт Мекленбургскі
Каралева Швецыі
13891396