Махамед Нагіб

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Махамед Нагіб

Махамед Нагіб (нар. 20 лютага 1901 - 29 жніўня 1984) — першы прэзідэнт рэспублікі Егіпет пасля рэвалюцыі 1952 года.

У пачатку 20-х пераехаў з Хартума ў Каір, дзе спачатку працаваў ахоўнікам, а затым паступіў на службу ў войска. Нагіб пабудаваў даволі ўдалую ваенную кар'еру, да 1940 г. зрабіўся адным з найбольш высокапастаўленых егіпецкіх вайскоўцаў. Тым не менш, ён не заслугоўваў палітычнага даверу караля і двойчы спрабаваў падаць у адстаўку. Абодва разы кароль не задаволіў яго прашэнне. У 1948 г. удзельнічаў у вайне з Ізраілем.

У 1949 г. Нагіб таемна ўступіў у рух «Свабодныя афіцэры»(англ.) бел., які склаў ядро апазіцыі каралю. 23 ліпеня 1952 г. сумесна з Гамаль Абдул Насерам і Анварам Садатам Нагіб ажыццявіў у Егіпце ваенны пераварот(руск.) бел., вядомы як Ліпеньская рэвалюцыя. 18 чэрвеня 1953 г. Нагіб зрабіўся першым прэзідэнтам Егіпта.

Аднак адразу ж пасля прыходу да ўлады пачаліся спрэчкі з нагоды новага курсу Егіпта, у выніку ўжо ў 1954 рашэннем Савета рэвалюцыйнага кіраўніцтва Нагіб быў зняты з паста. Насер, у прыватнасці, прад'явіў яму абвінавачванні ў дыктатарскіх амбіцыях.