Машыкуль

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Машыкуль

Машыкуль (фр.: machicoulis: mâcher-„знішчаць“ und coulis-„вадкасць“) — спецыяльныя байніцы ў замках і гарадскіх умацаваннях, галоўнай функцыяй якіх было весці абстрэл прылеглай да сцяны зоны.

Магчымасць устройства машыкуляў у сцяну дасягалася вынасам баявой галерэі на выступаючых каснолях, краншэйнах або балках вонкі. Машыкулі ў такім выпадку размяшчаліся ў прамежку між кансолямі.

Слова машыкуль прыйшло ў беларускую мову, верагодна з нямецкай ў XVXVI стагоддзяў, разам і з самой формай такіх байніц у мураваных збудаваннях. У драўлянай абарончай архітэктуры форма байніц для абстрэлу прылеглай да сцяны зоны магла існаваць і раней. У прыватнасці ў летапісах згадваюцца т.зв. падсябіцці. Мясцовая назва сведчыць аб аўтаномнасці ўзнікнення самой з'явы.

Глядзіце таксама[правіць | правіць зыходнік]

Вонкавыя спасылкі[правіць | правіць зыходнік]