Маўрытанія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ісламская Рэспубліка Маўрытанія
الجمهورية الإسلامية الموريتانية(ар.) 
(аль-Джумхурыя аль-Ісламія аль-Мурытанія)
République Islamique de Mauritanie (фр.) 
Ndenndaani lislameeri Moritani (фула) 
Republik bu Lislaamu bu Gànnaar (валоф) 
Flag of Mauritania.svg Герб Маўрытаніі
Сцяг Маўрытаніі Герб Маўрытаніі

Каардынаты: 20°40′00″ пн. ш. 10°41′00″ з. д. / 20.666667° пн. ш. 10.683333° з. д. (G) (O) (Я)

Location Mauritania AU Africa.svg
Дэвіз: «Honneur, Fraternité, Justice
(Гонар, Братэрства, Справядлівасць)»
Нацыянальны гімн Маўрытаніі
Дата незалежнасці 28 лістапада 1960 (ад Францыі)
Афіцыйныя мовы арабская і французская (дэ-факта)
Сталіца Нуакшот
Найбуйнейшы горад Нуакшот
Форма кіравання Прэзідэнцкая рэспубліка
Прэзідэнт
Прэм'ер-міністр
Махамед ульд Абдэль Азіз

Мулае ульд Махамед Лагдаф
Дзярж. рэлігія іслам суніцкага толку
Плошча
• Усяго
• % воднай паверхні
29-я ў свеце
1 030 700 км²
0,03
Насельніцтва
• Ацэнка (2005)
Шчыльнасць

3 069 000 чал. (135-я)
3 чал./км²
ВУП
  • Разам (2008)
  • На душу насельніцтва

$6,221 млн.  (146-ы)
$2 052
ІРЧП (2007) 0.520 (154-ы)
Валюта угія
Інтэрнэт-дамен .mr
Тэлефонны код +222
Часавы пояс +0

Маўрыта́нія (араб.: موريتانيا), поўная назва — Ісла́мская Рэспу́бліка Маўрыта́нія (араб.: الجمهورية الإسلامية الموريتانية) — дзяржава, размешчаная на паўночным-захадзе Афрыкі, абмываецца з захаду Атлантычным акіянам. Мяжуе Заходняй Сахарай на паўночным-захадзе, Сенегалам на паўднёвым-захадзе, Алжырам на паўночным-усходзе, Малі на поўдні і ўсходзе.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Асноўны артыкул: Гісторыя Маўрытаніі

Старажытная гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

За некалькі тысяч гадоў да н. э. паўднёвая частка сучаснай Маўрытаніі была заселена народамі негроіднай расы, якія займаліся паляваннем і земляробствам.

У 1-м тысячагоддзі да н. э. з поўначы пачалося паступовае засяленне краіны берберамі-жывёлагадоўцамі, якія адціскалі неграў на поўдзень.

Сярэднявечча[правіць | правіць зыходнік]

З XI стагоддзя пачалася арабізацыя і ісламізацыя насельніцтва. Арабы занялі пануючае становішча ў краіне, устанавіўшы ўладу над берберамі і неграмі (плямёны тукулёр, санінке, валоф). Берберы і негры перанялі ад арабаў мову і сямейны ўклад. Галоўным цэнтрам краіны стаў аазіс Шынгеці, а краіна стала звацца Тарб-эль-Бідан («зямля белых»).

У канцы XVII — пачатку XVIII стагоддзяў утварыліся эміраты Трарза, Бракна, Тагант, Адрар.

Каланіяльны перыяд[правіць | правіць зыходнік]

З сярэдзіны 19-га стагоддзі пачалося асваенне французамі даліны ракі Сенегал (паўднёвая мяжа сучаснай Маўрытаніі). У 1904 годзе вобласць паўночней ракі Сенегал была абвешчана французскім уладаннем — грамадзянская тэрыторыя Маўрытаніі. Эміраты прызналі пратэктарат Францыі.

У 1946 годзе Маўрытанія атрымала статус заморскай тэрыторыі Францыі, а ў 1958 годзе — статус аўтаномнай рэспублікі Французскай Супольнасці.

Палітычны апарат[правіць | правіць зыходнік]

Асноўны артыкул: Палітычная структура Маўрытаніі Ісламская рэспубліка. Па канстытуцыі, прынятай у 1991 годзе, глава дзяржавы — прэзідэнт, які абіраецца насельніцтвам на 5-гадовы тэрмін.

Парламент — двухпалатны: Сенат (56 месцаў) абіраецца на 6-гадовы тэрмін (трэць сенатараў павінна абнаўляцца кожныя 2 гады), Нацыянальны сход (95 дэпутатаў) абіраецца на 5-гадовы тэрмін. Апошні раз сенатары абіраліся ў студзені 2007 (дата чарговых выбараў не прызначана), дэпутаты — у лістападзе 2006.

Адміністрацыйны падзел[правіць | правіць зыходнік]

Асноўны артыкул: Адміністрацыйны падзел Маўрытаніі, Гарады Маўрытаніі

Краіна падзелена на 12 абласцей і сталічную аўтаномную акругу Нуакшот. Вобласці ў сваю чаргу падзяляюцца на 44 дэпартамента.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Асноўны артыкул: Геаграфія Маўрытаніі

Маўрытанія займае плошчу 1,030,631 км², па гэтым паказчыку яна знаходзіцца на 29 месцы ў свеце (пасля Балівіі).

З захаду Маўрытанія абмываецца Атлантычным акіянам (каля 700 км берагавыя паласы). Больш 60 % тэрыторыі краіны займаюць камяністыя і пясчаныя пустыні заходняй Сахары.

3/4 тэрыторыі краіны займаюць пустыні.

Клімат — трапічны, пустынны.

Сталых рэк няма, акрамя ракі Сенегал па паўднёвай мяжы краіны.

Глебы пустынныя. Раслінны покрыва вельмі рэдкая, пераважае травяністая расліннасць, якая з'яўляецца пасля эпізадычных дажджоў. На поўдні краіны — паўпустыні з хмызнякамі і акацыямі.

Жывёльны свет — шматлікія паўзуны і грызуны, з драпежных — шакал, фенек, у некаторых раёнах захаваліся буйныя капытныя і страўсы.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Асноўны артыкул: Эканоміка Маўрытаніі

Аснову эканомікі складаюць жывёлагадоўля, рыбалоўства, горназдабыўная прамысловасць. Разводзяць буйнае рагатае быдла, авечак, коз, вярблюдаў. У аазісах выгадоўваюць фінікавую пальму, збожжавыя. Грашовая адзінка — 1 угія, роўная 5 хумам.

Экспарт: жалезная руда, рыба і рыбапрадукты.

Імпарт: прадукцыя цяжкага машынабудавання, транспартнае абсталяванне, мінеральнае паліва, будматэрыялы, спажывецкія тавары, харч.

Асноўныя гандлёвыя партнёры: Францыя, Іспанія, Італія, Бельгія, Германія, Японія.

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Перавозка самага масавага грузу ў Маўрытаніі — руды ад месцаў здабычы да марскіх портаў ажыццяўляецца па чыгунцы Зуэрат — Нуадзібу ўведзенай у строй у 1963 годзе[1]

Асноўныя марскія порты краіны — Нуадзібу і Нуакшот, на іх долю прыпадае амаль увесь марскі грузазварот.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Колькасць насельніцтва — 3,2 млн (ацэнка на ліпень 2010).

Гадавы прырост — 2,4% (фертыльнасць — 4,4 нараджэнняў на жанчыну).

Сярэдняя працягласць жыцця — 58 гадоў у мужчын, 63 года ў жанчын.

Заражанасць вірусам імунадэфіцыту (ВІЧ) — 0,8 % (ацэнка 2007 года).

Этна-расавы склад:

  • 40% — змяшанага бербера-негрыцянскага паходжання
  • 30% — берберы
  • 30% — негры

Мовы — арабская (афіцыйная), арабскі дыялект хасанія, мовы негрыцянскіх плямёнаў тукулёр, санінке, волаф.

Рэлігія — іслам 100 %.

Пісьменнасць — 59 % мужчын, 43 % жанчын (па перапісу 2000 года).

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Большая советская энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров, 3-е изд. Т. 15. Ломбард — Мезитол. 1974. 632 стр., илл.; 29 л. илл. и карт. 1 карта-вкл.