Мнемасіна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мнемасіна (1881), Дантэ Габрыель Расеці

Мнемасіна, Мнемазіна (грэч.: Μνημμοσύνη) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі [1] багіня, якая ўвасабляла памяць. Тытаніда, дачка Урана і Геі (альбо Зеўса і Клімены[2]), сястра Кронаса і Акіяна.

Маці ўсіх муз, якіх яна нарадзіла ад Зеўса[3] (Эўцерпа, Кліё, Талія, Мельпамена, Церпсіхора, Эрато, Палігімнія, Уранія, Каліёпа) у Піерыі[4]. Зеўс спакусіў яе ў вобразе пастуха[5]. Дзевяць начэй да яе ложа прыходзіў Зеўс, і яна нарадзіла дзевяць муз[6]. Яе называюць «царыца вышынь Элеўфера» (Гесіёд).

Згодна з паведамленнем Паўсанія, у Лейбадзеі (Беоція), паблізу пячоры Трафонія, знаходзіліся дзве крыніцы: Леты (забыцця) и Мнемасіны (памяці).

Згодна з Гесіёдам (Тэагонія, 32 38), яна ведае «ўсё, што было, усё, што ёсць, і ўсё, што будзе». Калі паэтам авалодваюць музы, ён п'е з крыніцы ведаў Мнемасіны; гэта значыць, перш за ўсё, што ён датыкаецца да спазнання «вытокаў», «пачаткаў».

У тлумачэнні яна вынайшла спосаб разважаць і вызначыла для ўсяго існага парадак назваў.[7]. Ёй прысвечаны LXXVII арфічны гімн.

Зноскі

  1. Міфы народаў свету. М., 1991-92. У 2 т. Т.2. С.161
  2. Гігін. Міфы. Уводзіны 31
  3. Гесіёд. Тэагонія 915-917; Гімны Гамера III 429; Псеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка I 1, 3; 3, 1
  4. Антонін Ліберал. Метамарфозы 9, 1
  5. Авідзій. Метамарфозы VI 114
  6. Гесіёд. Тэагонія 53-62; Нон Панапалітанскі. Дзеі Дыяніса XXXI 169
  7. Дыядор Сіцылійскі. Гістарычная бібліятэка V 67, 3