Мюон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мюон
сімвал

μ (μ)

маса

105,6583715(35) МэВ[1]

антычасціца

μ+

класы

лептон, ферміон

квантавыя лікі
электрычны зарад

−1

спін

1/2

ізатапічны спін

0

барыённы лік

0

дзіўнасць

0

чароўнасць

0

Іншыя ўласцівасці і звесткі
час жыцця

2,19703(4)×10−6 c

каналы распаду

e^- + \nu_{\mu} + \bar{\nu_e}

склад часціцы

няма

Мюон, мю-мезон — нестабільная зараджаная элементарная часціца, якая мае спін ½, час жыцця 2,2 мікрасекунды і масу прыкладна ў 207 разоў большую за масу электрона; адносіцца да лептонаў. Адмоўна зараджана μ і дадатна зараджана μ+. Мюоны з'яўляюцца антычасціцамі адзін аднаго.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Фейнманаўская дыяграма распаду мюона

Эксперыментальна выяўлены ў касмічных праменях амерыканскімі фізікамі К. Андэрсанам і С. Недэрмаерам у 1936-1937 гадах.

Асноўныя крыніцы мюонаў — распад піонаў і каонаў, якія інтэнсіўна нараджаюцца пры сутыкненняў адронаў, працэс нараджэння пар μ μ+ фатонамі высокіх энергій, распады гіперонаў, "зачараваных" часціц і інш.

Па сваіх уласцівасцях ва ўсіх вядомых узаемадзеяннях μ паводзіць сябе аналагічна электрону, ад якога адрозніваецца толькі масай (μ - e-універсальнасць).

Слабае ўзаемадзеянне мюонаў выклікае іх распад на электрон (ці пазітрон) і адпаведнае нейтрына, што вызначае час жыцця мюонаў у вакууме.

У рэчыве павольныя мюоны страчваюць энергію на іанізацыю атамаў і могуць спыняцца. Пры гэтым μ прыцягваецца ядром атама і ўтвараецца мезаатам, а μ+ далучае да сябе электрон і ўтвараецца мюоній.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. http://physics.nist.gov/cuu/Constants/Table/allascii.txt Fundamental Physical Constants — Complete Listing

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 11. — С. 62. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0188-5 (Т. 11).