Мікалай Генадзевіч Басаў

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Мікалай Генадзевіч Басаў

Мікалай Генадзевіч Басаў (14 снежня 1922, горад Усмань, Тамбоўская губерня - 1 ліпеня 2001) — савецкі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1964). Замежны член Балгарскай АН (1974). Дэпутат Савета Саюза Вярхоўнага Савета СССР 9-11 скліканняў ад Масквы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пасля вайны Басаў паступіў у МІФІ, абараніў дыплом ў 1950 годзе. З 1948 года ён працаваў лабарантам ў Фізічным інстытуце імя Лебедзева АН СССР (ФІАН), дзе і працягнуў працу пасля атрымання дыплома пад кіраўніцтвам М.А. Леантовіча і А. М. Прохарава. У 1953 Басаў абараніў кандыдацкую, а ў 1956 годзе - доктарскую дысертацыю.

У 1958-1972 гадах Басаў з'яўляўся намеснікам дырэктара ФІАН, а з 1973 па 1989 год быў дырэктарам гэтага інстытута. Тут у 1963 годзе ён арганізаваў Лабараторыю квантавай радыёфізікі, якую ўзначальваў да сваёй смерці. У 1962 Басаў быў абраны членам-карэспандэнтам АН СССР, а ў 1966 годзе - акадэмікам АН СССР, пасля абіраўся ў прэзідыум Акадэміі навук (член прэзідыума АН СССР з 1967 па 1990 год, РАН з 1991). Басаў быў галоўным рэдактарам часопісаў «Навука», «Квант», «Квантавая электроніка», «Прырода», у 1978-1990 гадах з'яўляўся старшынёй праўлення Усесаюзнага асветніцкага таварыства «Веды», быў зменены на гэтай пасадзе К. В. Фраловым.