Мікалай Міхайлавіч Карамзін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мікалай Карамзін
Tropinin karamzin.JPG
Псеўданімы:

А. Б. В.[1]

Дата нараджэння:

1 (12) снежня 1766({{padleft:1766|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})

Месца нараджэння:

Знаменскае,
Казанская губерня,
Расійская імперыя

Дата смерці:

22 мая (3 чэрвеня) 1826({{padleft:1826|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:3|2|0}}) (59 гадоў)

Месца смерці:

Санкт-Пецярбург

Грамадзянства:

Сцяг Расіі Расійская імперыя

Род дзейнасці:

Шаблон:Гісторык, публіцыст, празаік, паэт і стацкі саветнік

Гады творчасці:

17811826

Кірунак:

сентыменталізм

Дэбют:

«Дзіцячае чытанне» — першы рускі часопіс для дзяцей

Прэміі:

ганаровы член Пецярбургскай Акадэміі навук (1818)

Узнагароды:
Ордэн Святой Ганны I ступені
Ордэн Святога Уладзіміра III ступені

Мікала́й Міха́йлавіч КАРАМЗІ́Н (12 снежня 1766, в. Міхайлаўка, Бузлукскі павет, Казанская губерня (паводле іншых дадзеных — вёска Знаменскае, Сімбірскі павет, Казанская губерня) — 3 чэрвеня 1826, Санкт-Пецярбург) — расійскі гісторык, пісьменнік, публіцыст.

У 17831784 на вайсковай службе. Выдаваў альманахі, часопісы. Яскравы прадстаўнік расійскага сентыменталізму. У гістарычных працах адмаўляў дэспатыю, прыхільнік рэспубліканскага ладу. Абапіраючыся на старажытныя крыніцы, творы В. Тацішчава і М. Шчарбатава напісаў «Гісторыю дзяржавы Расійскай» (т. 1—12, 18161829).

Гісторыю Беларусі разглядаў у кантэксце расійскай дзяржаўнасці. Даў адметныя характарыстыкі старажытных дзяржаўных дзеячаў (Усяслава Полацкага, Гедзіміна, Альгерда і інш.). У «Дадатках» да «Гісторыі…» выкарыстаў шмат выпісак са страчаных пазней пісьмовых крыніц.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Мн.: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.

Зноскі

  1. Венгеров С. А. А. Б. В. // {{{назва}}} — СПб.: Семеновская Типо-Литография (И. Ефрона), 1889. — Т. I. Вып. 1—21. А. — С. 7.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Літаратурнае таварыства Арзамас