Мінская губернія
З Вікіпедыя.
Мінская губернія, губернія Расійскай імперыі. Існавала ў 1793—1921 гг. Разам з Віленскай, Ковенскай, Гарадзенскай, Магілёўскай і Віцебскай губерніямі ўтварала Паўночна-Заходні край. У пачатку XX стагоддзі плошча яе тэрыторыі складала каля 91 213 км², а колькасць насельніцтва — 2 539 100 чалавек.
[правіць] Адміністрацыйны падзел
- Бабруйскі ўезд
- Барысаўскі ўезд
- Ігуменскі ўезд
- Мінскі ўезд
- Мазырскі ўезд
- Наваградскі ўезд
- Пінскі ўезд
- Рэчыцкі ўезд
- Слуцкі ўезд
- Вілейскі ўезд, 1795 г. (пазней тэрыторыя ўвайшла ў Мінскі ўезд і ў Вілейскі ўезд Віленскай губерніі)
- Давыд-Гарадокскі ўезд, 1795 г. (пазней тэрыторыя ўвайшла ў Пінскі і Мазырскі ўезды)
- Докшыцкі ўезд, 1795 г. (пазней тэрыторыя ўвайшла ў Барысаўскі ўезд і ў Вілейскі ўезд Віленскай губерні)
- Нясвіжскі ўезд, 1795 г. (пазней тэрыторыя ўвайшла ў Слуцкі і часткова ў Мінскі ўезд)
- Пастаўскі ўезд, 1795 г. (пазней тэрыторыя ўвайшла ў Дзісненскі і Вілейскі ўезды Віленскай губерніі)
- Дзісненскі ўезд, 1795 г. (пазней у Віленскай губерніі)
