Міхаіл Мацвеевіч Хераскаў

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Міхаіл Мацвеевіч Хераскаў

Міхаіл Мацвеевіч Хераскаў (5 лістапада 1733, Пераяслаў-Хмяльніцкі — 9 кастрычніка 1807) — рускі пісьменнік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Сухапутны шляхецкі корпус у Пецярбургу (1751). У 1763—1802 (з перапынкамі) дырэктар, потым куратар Маскоўскага ўніверсітэта. У творчасці Хераскава — буйнейшага прадстаўніка расійскага класіцызму — абазначыўся рух да сентыменталізму. Эпічная паэма «Расіяда» (1779) — пра заваяванне Іванам IV Казанскага ханства. Лірыка Хераскава разнастайная па жанрах, медытатыўная, прапаведае ўмеранасць, ціхае жыццё на прыродзе. Аўтар філасофска-павучальных раманаў «Нума Памплій, або Працвітаючы Рым» (1768), «Кадм і Гармонія» (1786), трагедыі «Венецыянская манахіня» (1758), камедыі «Ненавіснік» (1779), паэм «Храм Славы» (1761), «Сусвет» (1790) і «Пілігрымы» (1795).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2003. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0279-2.