Нэлі Закс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Леані Нэлі Закс (1891, Берлін — 1970, Стакгольм) — паэтэса, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры.

У 15 год захаплялася творчасцю Сельмы Лагерлёф. Пачала з ёй ліставанне, якое доўжылася амаль 35 год. У 18 год пачала пісаць вершы, адзін з якіх ухваліў і надрукаваў Стэфан Цвэйг. Да 1938 час ад часу друкавала сваю паэзію ў перыёдыцы.

У 1940, дзякуючы Сельме Лагерлёф, Нэлі Закс атрымала шведскую візу і з'ехала з Германіі. У Швецыі яна пачала пісаць зусім іншыя, нерамантычныя вершы пра лёс яўрэяў.

Зборнікі «Wohnungen des Todes» (1946) / «Жытло смерці», «Sternverdunkelung» (1949) / «Зорачнае зацьменне», «Und Niemand weiß weiter» (1957) / «І ніхто не ведае, як быць далей», «Flucht und Verwandlung»(1959) / «Уцёкі і ператварэнне» былі адзначаны крытыкай як выбітныя з'явы паэзіі. У 1960 у Германіі Закс прысудзілі прэмію Ганнэты фон Дростэ-Шюльхоф, у 1965 Прэмію Міра заходнегерманскай асацыяцыі кнігавыдаўцоў. У 1966 разам Шмуэлем Агнонам атрымала Нобелеўскую прэмію па літаратуры — «… за выбітныя лірычныя і драматычныя творы, з трапяткім натхненнем і сілай, якія перадаюць лёс Ізраіля і яго народа».