Нікабарскія мовы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Нікабарская
Краіны:

Індыя

Рэгіёны:

Нікабарскія астравы

Агульная колькасць носьбітаў:

24000

Класіфікацыя
Катэгорыя:

Мовы Еўразіі

Аўстраазіяцкая сям'я

Мон-кхмерская галіна
Пісьменнасць:

Дэванагары

Моўныя коды
ISO 639-2:

mkh

ISO 639-3:

ncb

Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Нікабарскія мовы — родныя мовы нікабарцаў, карэнных жыхароў Нікабарскіх астравоў. Большасць сучасных лінгвістаў адносіць нікабарскія мовы да мон-кхмерскай падгрупы.

На кожным з населеных Нікабарскіх астравоў размаўляюць на асаблівай гаворцы. Да сёй пары няма адзінай думкі, якія з іх можна вылучыць як самастойныя мовы, а якія толькі як дыялекты. Прынята вылучаць як мінімум 3 самастойныя мовы - паўночную нікабарскую (кар-нікабарскую), паўднёвую нікабарскую (самбелонг) і цэнтральную нікабарскую, якую часам прадстаўляюць або як адну мову, падзеленую на шэраг адрозных дыялектаў, або як групу з 6 самастойных моў. Некаторыя лінгвісты схільны да падзелу цэнтральнай групы на 2 галіны.

У XX ст. было распрацавана некалькі пісьмовых варыянтаў нікабарскіх моў. Замежныя вучоныя часцей карыстаюцца лацінскім напісаннем. Але ў школах навучанне ідзе толькі на дэванагары.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]