Павел Іозеф Шафарык

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Павел Іозеф Шафарык
славацк.: Pavol Jozef Šafárik
Stamp of Ukraine s95.jpg
Дата нараджэння:

13 мая 1795({{padleft:1795|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})

Месца нараджэння:

cяло Кабельярова,
Аўстрыйская імперыя

Дата смерці:

26 чэрвеня 1861({{padleft:1861|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:26|2|0}}) (66 гады)

Месца смерці:

Прага,
Аўстрыйская імперыя

Краіна:

Аўстра-Венгрыя

Навуковая сфера:

лінгвістыка

Альма-матэр:

Іенскі ўніверсітэт

Павел Іозеф Шафарык на ВікіСховішчы

Павел Іозеф ШАФАРЫК (13.5.1795, в. Кабельярове, Славакія — 26.6.1861) — чэшскі і славацкі філолаг, гісторык, паэт; дзеяч нацыянальна-вызваленчага руху.

Скончыў Іенскі ўніверсітэт (1817). Працаваў у гімназіі ў г. Нові-Сад (1819-33), з 1848 дырэктар бібліятэкі Пражскага ўніверсітэта. Адзін з лідараў Пражскага паўстання 1848.

Выступіў як паэт (зборнік «Татранская Муза са славянскай лірай», 1814). Даследаваў славянскія мовы і культуры, абгрунтаваў іх агульнасць у працы «Гісторыя славянскай мовы і літаратуры на ўсіх дыялектах» (1826), «Аб паходжанні славян» (1828), «Славянскія старажытнасці» (1837), «Славянская этнаграфія» (1842); пытанні гісторыі чэшскай, славацкай, сербскай моў, паходжанне пісьма ў славян («Пачаткі старачэшскай граматыкі», 1841; «Помнікі старадаўняга пісьменства ў паўднёвых славян», 1851; «Аб паходжанні і радзіме глаголіцы», 1858, і інш.). Распрацоўваў пытанні тэорыі вершаскладання (трактат «Пачаткі чэшскай паэтыкі, у прыватнасці прасодыі», 1818, з Ф. Палацкім).

Яго працы — першыя ў сусветнай гістарыяграфіі грунтоўныя даследаванні па славянскім этнагенезе — паўплывалі на развіццё славяназнаўства ў іншых краінах.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]