Падляшскае ваяводства, 1513—1795

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Падляскае ваяводства (лац.: Palatinatus Podlachiae), таксама Падляшска-Берасцейскае і Наднарвенскае ваяводства[1] — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў заходняй частцы Вялікага Княства Літоўскага1569 года ў складзе Каралеўства Польскага). Сталіцай ваяводства з'яўляўся горад Дарагічын.

Гербам ваяводства былі аб'яднаныя гербы: польскі і літоўскі — арол без кароны ў чырвоным полі і Пагоня.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел[правіць | правіць зыходнік]

Пасля адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гг. ваяводства падзялялася на тры паветы — Дарагічынскі, Мельніцкі і Бельскі.

Ваяводскі соймік праводзіўся ў Дарагічыне, тамака ж склікалася паспалітае рушанне. Павятовыя соймікі праходзілі ў Дарагічыне, Мельніку і Бельску. Мясцовая шляхта абірала двух дэпутатаў на вальны сойм Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў, а таксама шасцёх дэпутатаў у Вялікалітоўскі вярхоўны трыбунал.

Зноскі

  1. ' Падляшскае ваяводства // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. Т.2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч / Рэдкал.: Г.П. Пашкоў (гал.рэд.) і інш.; Маст. З.Э. Герасімовіч. – Мн.: БелЭн, 2006. – 792 с.: іл. С. 384. ISBN 985-11-0315-2, ISBN 985-11-0378-0 (т. 2)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]