Падляшскае ваяводства, 1513—1795

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Падляскае ваяводства (лац.: Palatinatus Podlachiae), таксама Падляшска-Берасцейскае і Наднарвенскае ваяводства[1] — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў заходняй частцы Вялікага Княства Літоўскага1569 года ў складзе Каралеўства Польскага). Сталіцай ваяводства з'яўляўся горад Дарагічын.

Гербам ваяводства былі аб'яднаныя гербы: польскі і літоўскі — арол без кароны ў чырвоным полі і Пагоня.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел[правіць | правіць зыходнік]

Пасля адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гг. ваяводства падзялялася на тры паветы — Дарагічынскі, Мельніцкі і Бельскі.

Ваяводскі соймік праводзіўся ў Дарагічыне, тамака ж склікалася паспалітае рушанне. Павятовыя соймікі праходзілі ў Дарагічыне, Мельніку і Бельску. Мясцовая шляхта абірала двух дэпутатаў на вальны сойм Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў, а таксама шасцёх дэпутатаў у Вялікалітоўскі вярхоўны трыбунал.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]