Палеагенетыка
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Палеагенетыка — галіна генетыкі ў прымяненні да праблем палеанталогіі. Звычайна прымяняецца для вывучэння эвалюцыі з выкарыстаннем даных старажытнай ДНК.
Тэрмін «палеагенетыка» прапанавалі ў 1963 годзе Эміль Цукерканд і хімік Лайнус Полінг, а «хросным бацькам» новай дысцыпліны стаў біёлаг Свантэ Пааба.
 |
Гэта пачатак артыкула па генетыцы. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
