Палесцінская аўтаномія
З пляцоўкі Вікіпедыя.
| السلطة الوطنية الفلسطينية Ас-Су́льта Аль-Ватані́я Аль-Філястыні́я Палесцінская аўтаномія |
||
| герб | сцяг | |
|---|---|---|
|
дэвіз: «Biladi, Biladi...» |
||
| геаграфічнае месцазнаходжанне | ||
| дата ўтварэння | ||
| дзяржаўная мова: | Арабская | |
| сталіца: | Рамалла (дэ-факта) Усходні Іерусалім (дэ-юрэ) |
|
| прадстаўнік дзяржавы: | Прэзідэнт Прэм'ер-міністр |
|
| кіраўнік дзяржавы: | Махмуд Абас Ісмаіл Ханія |
|
| плошча: | 6,236 км² | |
| насельніцтва: | 3,888,292 2006 | |
| шчыльнасць насельніцтва: | 623 жых./км² | |
| грашовая адзінка: | Шэкель | |
| часавы пояс: | UTC +2, +3 | |
| гімн: | «Biladi» | |
| нумарныя знакі аўтамабіляў: | ||
| дамен у Інтэрнеце: | ||
| міжнародны тэлефонны код: | +970 | |
| карта | ||
![]() |
||
Палесці́нская аўтано́мія (ПА) — назва прынятая ў беларускай мове дзеля азначэння Палесцінскай нацыянальнай адміністрацыі (па-арабску: السلطة الوطنية الفلسطينية — Ас-Су́льта Аль-Ватані́я Аль-Філястыні́я, літаральны пераклад — Палесцінская нацыянальная ўлада). Была створаная ў 1994 годзе ў адпаведнасці з дамовамі ад 13 верасня 1993 году ў якасці часовай формы самакіравання арабскага народа Палесціны на частцы тэрыторыі Заходняга берагу ракі Іардан з цэнтрам у Іерыхону. Тэрыторыя, кантралюемая ПА, за мінулы час пашырылася — на дадзены момант уключае вялікую частку Заходняга берагу ракі Ярдан і Сектара Газа.
Змест |
[правіць] Органы ўлады
Органы ўлады ПА прадстаўляюць правы каля 3,7 млн. жыхароў палесцінскіх тэрыторый, тады як агульны лік палесцінцаў, уключаючы ўцекачоў за мяжой, перавышае 9 млн. (ад іх імя выступае Палесцінская нацыянальная рада). Выбары ў Палесцінскую заканадаўчую раду (ПЗР) 25 студзеня 2006 году праводзіліся таксама на тэрыторыі Усходняга Іерусаліма.
[правіць] Афіцыйныя асобы ПА
[правіць] Прэзідэнты
- Ясір Арафат: 5 ліпеня 1994 – 11 лістапада 2004
- в.а. Раўхі Фатух: 11 лістапада 2004 – 15 студзеня 2005
- Махмуд Абас: 15 студзеня 2005 – па гэты час
[правіць] Старшыні ПЗР
- Ахмэд Курэі: студзень 1996 – 2003
- Раўхі Фатух: 10 сакавіка 2004 – 18 лютага 2006
- Абдэль Азыз: 18 лютага 2006 – па гэты час
[правіць] Старшыні Палесцінскай рады міністраў
- Махмуд Абас: 19 сакавіка 2003 – 6 верасня 2003
- Ахмэд Курэі: 7 кастрычніка 2003 – 15 снежня 2005
- в.а. Набиль Шаат: 15 снежня 2005 – 24 снежня 2005
- Ахмэд Курэі: 24 снежня 2005 – 29 сакавіка 2006
- Ісмаіл Ханія: 29 сакавіка 2006 – па гэты час
Другой па значнасці асобай ПА з'яўляецца старшыня парлямента — ён выконвае абавязкі Прэзідэнта ў выпадку смерці або адстаўкі апошняга.
Першапачаткова органы ўлады аўтаноміі былі сфармаваныя кіраўніцтвам Арганізацыя вызвалення Палесціны (АВП): 20-я сесія Цэнтральнай рады Палесціны, якая праходзіла ў Тунісе 10 – 12 кастрычніка 1993 году, даручыла выканкаму АВП сфармаваць Раду ПА на пераходны пэрыяд і абрала Ясіра Арафата прэзідэнтам ПА
18 траўня 1994 году ў сэктар Газа прыбылі першыя падпадзяленні палесцінскай паліцыі. 1 ліпеня 1994 году Ясір Арафат прыбыў у Газу. 5 ліпеня кіраўнікі ПА прынеслі прысягу ў Іерыхоне
Першыя прамыя выбары прэзідэнта ПА і ПЗР адбыліся 20 студзеня 1996 на тэрмін «пераходнага пэрыяду» (да плянаванай у 2000 годзе незалежнасці). Другія прэзідэнцкія выбары — пасля смерці Ясіра Арафата, 9 студзеня 2005 году. Другія выбары ў ПЗР — 25 студзеня 2006 году. Тэрмін паўнамоцтваў органаў улады, абраных у 2005—2006 — 4 гады.
[правіць] Заканадаўства і межы
У ПА дзейнічае Асноўны закон, прыняты ПЗР у кастрычніку 1997 году і падпісаны Ясірам Арафатам 29 траўня 2002 году. Гэтым законам Іерусалім абвешчаны сталіцай Палесцінскай аўтаноміі. Папраўкамі, прынятымі 10 сакавіка 2003 году і падпісанымі 18 сакавіка 2003 году, у ПА ўведзены пост прэм'ер-міністра, адказнага перад парляментам.
Папраўкамі, прынятымі ПЗР 27 ліпеня 2005 году і падпісанымі прэзідэнтам [[Махмудам Абасам 13 жніўня 2005), усталяваныя: 4-гадовы тэрмін паўнамоцтваў прэзідэнта; забарона абірацца прэзыдэнтам ПА больш за на 2 тэрміна запар; 4-гадовы тэрмін паўнамоцтваў ПЗР.
Палесціна на цяперашні час не мае рэальнага Суверэнітэту. Дзяржаўныя структуры сфармаваныя толькі часткова (напрыклад, няма войска, хоць ёсьць шматлікая паліцыя і пры гэтым актыўна дзейнічаюць разнастайныя напаўвайсковыя і фактычна тэрарыстычныя арганізацыі. Значная частка тэрыторыі Заходняга берагу ракі Іардан і Ўсходні Іерусалім кантралюецца ізраільскімі войскамі. Сэктар Газа і Заходні бераг ракі Іардан уяўляюць сабою два анклаўу, падзеленыя тэрыторыяй Ізраіля.
Тэрыторыя Палесцінскай аўтаноміі афіцыйна падзеленая на 16 мухафаз — правінцый:
11 на Заходнім беразе ракі Іардан: Усходні Іерусалім, Джанін, Тулькарм, Тубас, Наблус, Калькілія, Салфіт, Рамала і Эль-Біра, Іерыхон, Віфлеем, Хеўрон (Эль-Халіль);
5 у Сэктары Газа: Паўночная Газа, Газа, Дзір эль-Балях, Хан-Юніс, Рафах.
[правіць] Спіс гарадоў Палесцінскай аўтаноміі
[правіць] Заходні бераг ракі Іардан
- Бэйт-Джала
- Бэйт-Сахур
- Віфлеем
- Джанин
- Іерыхон (Арыха, Іерыхо)
- Калькілія
- Наблус (Шхем)
- Рамала (Рамаллах)
- Тулькарэм
- Хеўрон (Эль-Халіль, Хеброн)
[правіць] Спрэчныя тэрыторыі
- Усходні Іерусалім (Эль-Кудс, Йерушалаим)
[правіць] Сэктар Газа
- Абасан
- Лязні-Сухейля
- Бэйт-Ляхія
- Бэйт-Ханун
- Бурэйдж
- Газа (Аза)
- Дыр-эль-Балях (Дэйр-эль-Балях, Дэйр-аль-Балях, Дыр-аль-Балях)
- Муайджы
- Рафіах (Рафах)
- Хан-Юнэс (Хан-Юніс)
- Джабалія
[правіць] Праект Канстытуцыі Дзяржавы Палесціна
Распрацаваны ў 2003 годзе Канстытуцыйнай камісіяй Набіля Шаата, абвяшчае непарушнасць меж Палесціны па стане на 4 чэрвеня 1967 году.
[правіць] Спасылкі
Афіцыйныя сайты:
Інфармацыйныя сайты радыкальнай апазіцыйнай кааліцыі:

