Поль Скарон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Поль Скарон
Paul Scarron
Paul Scarron 2.jpg
французскі раманіст, драматург і паэт
Дата нараджэння: 4 ліпеня 1610({{padleft:1610|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})
Месца нараджэння: Парыж
Дата смерці: 6 кастрычніка 1660({{padleft:1660|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:6|2|0}}) (50 гадоў)
Месца смерці: Парыж
Лагатып ВікіСховішча Поль Скарон на Вікісховішчы

Поль Скарон (4 ліпеня 1610, Парыж - 6 кастрычніка 1660, Парыж) — французскі раманіст, драматург і паэт.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сёмае дзіця ў сям'і чыноўніка Падліковай палаты, Поль Скарон выбраў кар'еру каталіцкага святара. У 1632 г. атрымаў месца ў прыходзе ў Ле-Мане. Быў набліжаны да біскупа Шарлю дэ Бамануар і вельмі папулярным у правінцыйных салонах. У 1638 г. ён нечакана захварэў на рэўматызм, быў вымушаны праводзіць значную частку часу ў пакоі, нярэдка трываючы боль у суставах. Але хвароба не перашкодзіла яму займацца літаратурнай працай. Не маючы амаль ніякіх сродкаў да існавання, ён павінен быў звяртацца да заступніцтва мецэнатаў, прысвячаючы ім свае творы, дамагаючыся грашовай дапамогі і пенсіі. Улюбёнец Ганны Аўстрыйскай, пасля публікацыі ў 1649 г. памфлетных вершаў у адрас кардынала Мазарыні, ён пазбавіўся каралеўскай пенсіі і быў вымушаны зарабляць на жыццё вершамі-прысвячэннямі. Скарон вярнуўся ў Парыж і ў 1652 г. ажаніўся на 17-гадовай беспасажніцы Франсуазе д'Абінье, унучцы паэта Агрыпа д'Абінье, будучай мадам дэ Ментэнон, гэта палепшыла апошнія 8 гадоў яго жыцця. У сваім доме ў парыжскім квартале Марэ, празваным «прытулкам безграшоўя», ён адкрыў літаратурны салон, дзе часта збіраўся літаратурны свет, да якіх далучаліся многія набліжаныя да каралеўскага двара. Там бывалі паэты Сент-Аман, Трыстан Пустэльнік, Бенсерад, абат Буарабер, жывапісец Міньяр, маршал Францыі Цюрэн, Нінон дэ Ланкло.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).
  • «Scarron et le genre burlesque», Paul Morillot, Paris, H.Lecene et H.Oudin, 1888.
  • Paul Morillot, «S. et le genre burlesque» (Пар., 188 8);
  • H. Chardon, «La troupe du Roman Comique dévoilée» (Пар., 1876);
  • Guizot, «Corneille et son temps» (асобная глава прысвечана Скарону),

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]