Прастора

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Прасто́ра — адно з фундаментальных паняццяў філасофіі, а таксама матэматыкі і фізікі. Прастора — гэта тое, дзе знаходзяцца ўсе аб’екты матэрыяльнага свету. Прастора і матэрыя цесна звязаныя: па-за прастораю матэрыя існаваць не можа, і наадварот, усё, што знаходзіцца ў прасторы, ёсць матэрыя. Такім чынам, прастору можна ўявіць сабе як універсальнае месціва, уяўную «скрыню», што змяшчае ў сабе ўсю матэрыю, увесь Сусвет.

Класічная фізіка надзяляе прастору наступнымі характарыстыкамі:

  • трохмернасць - прастора мае тры вымярэнні; палажэнне абъекта ў кожным з іх можна вызначыць адным лікам (каардынатаю)
  • непарыўнасць - між любымі дзвюма пунктамі прасторы існуе бясконцае мноства іншых пунктаў. Інакш кажучы, у прасторы не існуе якой-небудзь фіксаванай мінімальнай адлегласці між пунктамі. З гэтага вынікае, што каардынаты кропак прасторы з’яўляюцца сапраўднымі лікамі
  • аднароднасць - усе пункты прасторы аднолькавыя, прастора не мае цэнтру (ці цэнтраў). З гэтага вынікае, што палажэнне аб’екта ў прасторы можна вымерыць толькі адносна іншага аб’екта
  • ізатропнасць - усе напрамкі прасторы аднолькавыя, прастора не мае «абсалютнай вертыкалі» ці «гарызанталі»

З апошніх двух характарыстык вынікае бясконцасць прасторы па ўсіх вымярэннях.

Такое ўяўленне аб прасторы адпавядае паняццю трохмернай еўклідавай прасторы і таму прастора ў класічнай фізіцы апісваецца паняццямі еўклідавай геаметрыі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]