Прыметнік
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Прыметнік[1] — самастойная часціна мовы, якая абазначае якасць, уласцівасць або прыналежнасць прадмета і адказвае на пытанне «якой», «якая», «якія», «чый». У беларускай мове прыметнікі змяняюцца па родах, склонах і ліках.
Зноскі
- ↑ Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы. Мн.:БелЭн, 2002, С.514.
 |
Гэта пачатак артыкула па лінгвістыцы. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
| Часціны мовы | |
|---|---|
|
Назоўнік • Прыметнік • Лічэбнік • Займеннік • Дзеяслоў (дзеепрыметнік • дзеепрыслоўе • канверб) • Прыслоўе • Прэдыкатыў (катэгорыя стану) • Дапаможны дзеяслоў (звязак) • Детэрмінатар (артыкль • указальны прыметнік • прыналежны прыметнік) • Прылог (прыназоўнік • паслялог • circumposition) • Саюз • Часціца • Выклічнік |
