Пій XI, Папа Рымскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Пій XI
Pius PP. XI
Пій XI
259-ы Папа Рымскі
6 лютага 1922 — 10 лютага 1939
Каранацыя: 12 лютага 1922
Царква: Рымска-каталіцкая царква
Папярэднік: Бенедыкт XV
Пераемнік: Пій XII
 
Імя пры нараджэнні: Аброджыё Даміяна Акіле Раці
Ambrogio Damiano Achille Ratti
Нараджэнне: 31 мая 1857({{padleft:1857|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})
Дэзіё, Ламбарда-Венецыянскае каралеўства
Смерць: 10 лютага 1939({{padleft:1939|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:10|2|0}}) (81 год)
Ватыкан
Прыняцце свяшчэннага сану: 1879
Епіскапская хіратанія: 1919
Кардынал з: 1921
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла
Вярхоўны ордэн Хрыста
Ордэн Залатой шпоры
Вялікі крыж ордэна Пія IX
Вялікі крыж ордэна Святога Рыгора Вялікага

Пій XI (Ambrogio Damiano Achille Ratti), Папа Рымскі (6.2.192210.2.1939).

Дамогся падпісання Латэранскага дагавору[1] (11.2.1929). Прызнаў Рым сталіцай Італьянскай дзяржавы.

Абвясціў энцыкліку "Quas primas" (1925), у якой устанавіў свята Караля Хрыста, з адмысловымі афіцыюмам і святой месай. Стварыў Папскую акадэмію навук (1937).

Асудзіў ідэалогію нацызму ў энцыкліцы "Mit brennender Sorge" (1937). Асудзіў антырэлігійны характар камунізму ў энцыкліцы "Divini Redemptoris" (1937).

Першы Папа, які актыўна карыстаўся радыё дзеля ажыццяўлення пастырскай дзейнасці.

Зноскі

  1. Стварэнне дзяржавы Ватыкан.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]