Пісьменства

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мовазнаўства
Мовы свету
Тэарэтычная лінгвістыка
Фаналогія

Марфалогія

Сінтаксіс

Семантыка (+лексічная)

Прагматыка

Кагнітыўная лінгвістыка

Генератыўная лінгвістыка
Дэскрыптыўная лінгвістыка
Антрапалагічная лінгвістыка

Эвалюцыйная лінгвістыка (параўнальна-гістарычнае
мовазнаўства
, этымалогія)

Фанетыка

Сацыялінгвістыка
Прыкладная лінгвістыка
Камп'ютарная лінгвістыка

Фарэнсіка

Засваенне мовы

Language assessment

Language development

Прэскрыптывізм

Антрапалагічная лінгвістыка

Нейралінгвістыка

Псіхалінгвістыка

Стылістыка

Антрапалагічная лінгвістыка
Астатняе
Пісьменства

Дэшыфроўка

Тыпалогія

Гісторыя лінгвістыкі

Спіс лінгвістаў

Мовы свету

Нявырашаныя праблемы
Партал:Лінгвістыка

Пісьменства — знакавая сістэма, прызначаная для фармалізацыі, фіксацыі і передачы тых або іншых дадзеных (маўленчай інфармацыі і інш. элементаў сэнсу безадносна да іх моўнай формы) на адлегласці і надацця гэтым дадзеным пазачасавага характара. Пісьменста — адна з формаў існавання чалавечай мовы.

Драбнюткія сэнсападзяляльныя адзінкі пісьма — графемы.

Агульныя характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

Пісьменнасць адрозніваецца ад іншых існуючых ці магчымых сістэм сімвалічнай камунікацыі тым, што заўсёды асацыюецца з некаторай мовай і вусным маўленнем на гэтай мове. У супрацьлегласць пісьменству, рознага роду візуальна-графічныя прадстаўлення інфармацыі — такія, як малюнкі, карціны, невербальныя картаграфічныя элементы і т. д. — не суаднесены з якой-небудзь канкрэтным мовай. Сімвалы на інфармацыйных знаках (малюнкі мужчыны і жанчыны, напрыклад) таксама не адносяцца да мовы, хоць могуць стаць яе часткай у тым выпадку, калі актыўна выкарыстоўваюцца ў спалучэнні з іншымі моўнымі элементамі. Некаторыя іншыя сімвалічныя абазначэнні — лічбы, лагаграмы — не маюць прамой сувязі з вызначанай мовай, але часта выкарыстоўваюцца на пісьме і такім чынам могуць лічыцца часткай пісьменства.

Мова уласціва кожнай чалавечай супольнасці, і гэты факт можа разглядацца як неад'емная і вызначальная характарыстыка за ўсё чалавецтва ў цэлым. Аднак развіццё пісьменства і працэс паступовага выцяснення ёю традыцыйных вусных формаў зносін былі спарадычным, нераўнамерна і павольнымі. Аднойчы ўсталяваўшыся, пісьменнасць ў агульным выпадку перажывае змены менш ахвотна, чым вусная размова, захоўваючы тым самым рысы і канкрэтныя выразы, не характэрныя больш для актуальнага стану жывой мовы. Адно з найбольш істотных пераваг выкарыстання пісьменства складаецца ў магчымасці стварэння пастаянных запісаў інфармацыі, выяўленай сродкамі мовы.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Пісьменства