П'етра Масканьі
| П'етра Масканьі | |||
![]() |
|||
| Асноўная інфармацыя | |||
|---|---|---|---|
| Дата нараджэння | |||
| Месца нараджэння | |||
| Дата смерці | |||
| Месца смерці | |||
| Краіна | |||
| Прафесіі | |||
| Узнагароды |
|
||
П'етра МАСКАНЬІ (іт. Pietro Mascagni) н. 7 снежня 1863, пам. 2 жніўня 1945 быў адным з найбольш значных кампазітараў італьянскай оперы ў калене пасля Джузэпэ Вердзі. Яго аднаактавая Cavalleria Rusticana заснавана на музыцы Джавані Верга і стала паваротным месцам для верызма, школы італьянскага натуралізму.
Першую музычную адукацыю Масканьі атрымаў у Легхорне, яго родным гарадзе. Поспех яго кампазіцый забяспечыў яму патрона, які субсідаваў адукацыю яго айца ў Мінланскай Кансерваторыі. Пасля ён стаў кіраўніком вандроўчай опернай кампаніі.
Cavalleria Rusticana (1889), першая опера Масканьі была напісана пры спаўпрацы і грашовай падтрымцы выдавецкага дому Санзога. То быў не проста падарунак, але ён дазволіў дасягнуць яму поспеху і сусветнай вядомасці. 17 больш позніх опер і аперэткаў Масканьі прэзентуюць адменнасць у стылі і значны прыбытак у музычным майстэрстве, але ніводная не мае такой драматычнай моцы як яго раннія працы. Найлепш вядомай сярод яго пазнейшых опер ёсць L'Amico Fritz (1891), Iris (1898), і Il Piccolo Marat (1921).
У 1929 ён стаў музычным дырэктарам La Scala, пасля Артура Тасканіні. Масканьі быў актыўным прыхільнікам фашызму і яго параза ў 1945 нанесла цяжкі ўдар па яго лёсу, і ён памёр у жабрацтве і ізаляцыі.
Творы[правіць]
- «Сельскі гонар» (Cavalleria rusticana) (1890)
- «Сябар Фрыц» (L’amico Fritz) (1891). Па аднайменным рамане Эркмана і Шатрыяна (Emile Erckmann і Pierre-Alexandre Chatrian)
- «Браты Ранцау» (I Rantzau) (1892). Па рамане «Два брата» Эркмана і Шатрыяна.
- «Вільям Раткліф» (Guglielmo Ratcliff) (1895). Па аднайменнай п'есе Гейнэ
- Silvano (1895). Па навэле Альфонса Кара (Alphonse Karr).
- Zanetto (1896)
- «Касач» (Iris) (1898)
- «Маскі» (Le maschere) (1901)
- Amica (1905)
- Isabeau (1911)
- «Парызіна» (Parisina) (1913). Па аднайменнай паэме Байрана
- «Жаваранак» (Lodoletta) (1917). Па рамане «Два маленькіх драўляных чаравічка» Марыі Луізы Раме (Marie Louise de la Ramee)
- Si (1919) — аперэта
- «Маленькі Марат» (Il piccolo Marat) (1921)
- Pinotta (1932), перапрацоўка кантаты In filanda (1881)
- «Нерон» (Nerone) (1935). Па п'есе П'етра Коса (Pietro Cossa)
Літаратура[правіць]
- Pompei Ed., P. Mascagni nella vita e nell?arte, Roma, 1912; Cellamare D., Mascagni…, Roma, 1941;
- Anselmi A., Pietro Mascagni, Mil., 1959.
Спасылкі[правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме П'етра Масканьі
| Гэта пачатак артыкула пра кампазітараў. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
- Асобы
- Музыканты паводле алфавіту
- Нарадзіліся 7 снежня
- Нарадзіліся ў 1863 годзе
- Нарадзіліся ў Ліворна
- Памерлі 2 жніўня
- Памерлі ў 1945 годзе
- Памерлі ў Рыме
- Кампазітары паводле алфавіту
- Кампазітары Італіі
- Кампазітары XIX стагоддзя
- Кампазітары XX стагоддзя
- Дырыжоры паводле алфавіту
- Дырыжоры Італіі
- Дырыжоры XIX стагоддзя
- Дырыжоры XX стагоддзя
- Вялікія афіцэры ордэна Святых Маўрыкія і Лазара
- Кавалеры Вялікага крыжа ордэна Кароны Італіі
- Кінакампазітары Італіі
- Оперныя кампазітары
- Кампазітары аперэт
