Ралф Уолда Эмерсан

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ралф Уолда Эмерсан

Ралф Уолда Эмерсан[1] , таксама Ральф Уолда Эмерсан (анг. Ralph Waldo Emerson, 25 мая 1803, Бостан — 27 красавіка 1882, Канкорд) — амерыканскі эсэіст, паэт і філосаф; адзін з найслынных мысляроў і пісьменнікаў ЗША. У сваім эсэ «Прырода» («Nature», 1836) Эмерсан першым выказаў і сфармуляваў філасофію трансцэндэнталізма.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Бацька яго быў унітарыянскім пастарам, пасля смерці якога сям'я доўга бедавала. У 1821 г. Эмерсан скончыў Гарвард, дзе ён атрымаў тэалагічным адукацыю. Па заканчэнні універсітэта ён прыняў духоўны сан і стаў прапаведнікам у унітарыянскай царквы Бостана.

Быў ліберальным святаром Новай Англіі, але ў 1832 годзе, з абуджэннем «веры ў душу», пакінуў свой прыход. Зарабляў на жыццё чытаннем лекцый і да 1850 набыў міжнародную вядомасць. Ажаніўшыся ў 1835, пасяліўся ў Канкорд (Масачусетс), хоць геаграфія яго лектарскіх выступленняў ўжо ўключала Канаду, Каліфорнію, Англію і Францыю. Час ад часу ён перапісваў свае старыя лекцыі, складаючы з іх зборнікі: «Нарысы» (1844), «Прадстаўнікі чалавецтва» (Representative Men, 1850), «Рысы англійскага жыцця» (English Traits, 1856), «Маральная філасофія» (The Conduct of Life, 1860). У 1846 і 1867 выйшлі кнігі яго вершаў. Некаторыя яго паэмы — «Брама» (Brahma), «Дні» (Days), «Снежная бура» (The Snow-Storm) і «Канкордскі гімн» (Concord Hymn) — увайшлі ў класіку амерыканскай літаратуры. Памёр Эмерсан ў Канкордзе 27 красавіка 1882 года. Пасмяротна апублікаваныя яго Дзённікі (Journals, 1909—1914).

Светапогляд[правіць | правіць зыходнік]

У сваёй першай кнізе «Аб прыродзе» (Nature, 1836), у гістарычнай прамове «Амерыканскі вучоны» (American Scholar, 1837), у «Звароце да студэнтаў багаслоўскага факультэта» (Address, 1838), а таксама ў нарысе «Аб даверы да сабе» (Self-Reliance, 1841) ён гаварыў з маладымі дысыдэнтамі свайго часу як бы ад іх імя. "Мы пачынаем жыць, — вучыў ён, — толькі тады, калі пачынаем давяраць сваёй унутранай сіле, "я свайго «я», як адзінаму і дастатковаму сродку супраць усіх жахаў «не я». Тое, што завецца чалавечай прыродай, — толькі знешняя абалонка, кароста звычкі, апускаюцца прыроджаныя сілы чалавека ў ненатуральны сон ".

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Напісанне імя і прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.18., кн.1, Мн., 2004, С.119.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]