Руская дрэўлеправаслаўная царква

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Руская дрэўлеправаслаўная царква, адно з стараабрадскіх папоўскіх юрысдыкцый, дзеючых у Расіі і некаторых іншых краінах. Часта таксама сустракаецца назва Навазыбкаўскае архіепіскапства.

Аснову Цэрквы склалі беглапапоўцы, не якія прызналі белакрыніцкай іерархіі. У 1923 годзе значная частка членаў Царквы прызнала сваім главой перайшэдшага да іх Саратаўскага архіепіскапа Мікалая (Позднева); з далучэннем апошняга да стараабрадства (з абнаўленства) у іх з'явілася свая іерархія. У верасні 1929 года да іх таксама далучыўся «іосіфлянскі» епіскап Свярдлоўскі Стэфан (Растаргуеў). Першапачаткова цэнтр быў у Саратаве (месца знаходжання архіепіскапа). У 1924 ён быў перанесены ў Маскву — пры Мікольскім храме на Рагожскіх могілках; у 1955 годзе ў Куйбышаў (Самару); у 1963 годзе ў Навазыбкаў Бранскай вобласці.

Кафедральны Спасо-Праабражэнскі сабор у Навазыбкаве быў зачынены ў 1938; набажэнствы ў ім аднавіліся ў 1943, пры нямецкай акупацыі і з таго часу не спыняліся.

У 2002 годзе кафедра мітрапаліта была перанесена ў Маскву. У Навазыбкаве засталося Духоўнае вучылішча. Царква мае 7 епархій (Маскоўская, Волжская, Беларуская і Украінская, Уральская, Азова-Чарнаморская, Сібірская, Сіонская і Заходнееўрапейская).