Рычард, кароль Германіі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Рычард Карнуольскі
англ.: Richard of Cornwall
ням.: Richard von Cornwallis
Рычард Карнуольскі
Каралеўская пячатка Рычарда Карнуольскага.
сцяг
Кароль Германіі
13 студзеня 1257 — 2 красавіка 1272
Каранацыя: 27 мая 1257[1]
Папярэднік: Вільгельм II Галандскі
Пераемнік: Рудольф I
Граф Карнуола
1227 — 1272
Папярэднік: новае падараванне
Пераемнік: Эдмунд Карнуольскі
Сёмая крэацыя
Граф дэ Пуацье
1225 — 1243
 
Нараджэнне: 5 студзеня 1209({{padleft:1209|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:5|2|0}})
замак Вінчэстэр, Хэмпшыр
Смерць: 2 красавіка 1272({{padleft:1272|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:2|2|0}}) (63 гады)
замак Беркхэмстэд, Хартфардшыр
Пахаваны: абацтва Хейлз, Глостэршыр
Дынастыя: Плантагенеты
Бацька: Іаан Беззямельны
Маці: Ізабела Ангулемская
Жонка: 1-я: Ізабела Маршал (en)
2-я: Санча Прованская
3-я: Беатрыса фон Фалькенбург
Дзеці: Ад 1-га шлюбу:
сыны: Джон, Генры, Нікалас
дачка: Ізабела
Ад 2-га шлюбу:
сыны: Рычард, Эдмунд, Рычард

Рычард Карнуолскі (англ.: Richard of Cornwall; 5 студзеня 1209, замак Вінчэстэр — 2 красавіка 1272, замак Беркхэмстэд, Хартфордшыр) — англійскі прынц з дынастыі Плантагенетаў, кароль Германіі (з 1257 года).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Герб Рычарда Корнуальскага.

Сын Іаана Беззямельнага і брат караля Англіі Генрыха III, граф дэ Пуацье (12251243), граф Корнуала1227 года). Тройчы быў рэгентам Англіі (у 12531254, 1264 і з 1270 года).

У 1240 годзе Рычард, быўшы крыжаком, адплыў да Пталемаіды, але ў 1242 годзе без усякага поспеху вярнуўся ў Лондан.

У 1250 годзе ён уступіў у саюз з Папам Інакенціем IV, але ў 1252 годзе адмовіўся ад прапанаванай яму папам кароны Сіцыліі.

Пасля смерці Вільгельма Галандскага Рычард прыняў прапанаваную яму архібіскупам Кёльна і іншымі князямі нямецкую карону (13 студзеня 1257 года); некалькі разоў з'яўляўся ў Германіі, склікаў сейм, выдаваў законы супраць разбойнікаў, зацвердзіў прывілеі Страсбурга, Гагенау і іншых імперскіх гарадоў. Калі ў Англіі пачалася міжусобная вайна, Рычард устаў на бок свайго брата караля Генрыха III і ў бітве пры Льюісе (14 мая 1264) трапіў у палон да Сімона дэ Манфора, дзе прабыў у няволі 16 месяцаў. У апошні раз Рычард быў у Германіі ў 1268 годзе.

Дзякуючы сваім свінцовым і алавяным рудням у Корнуале, Рычард быў адным з найбагацейшых хрысціянскіх князёў свайго часу.

Зноскі

  1. Matthew Paris's English history, from 1235 to 1273 / Пер. з лат. J. A. Giles — L.: Henry G. Bohn, 1854. — Vol. III. — P. 239.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Gebauer, G. Ch. Leben und denkwürdige Thaten Herrn Richard's, erwählten Römischen Kaysers. — Лейпцыг, 1744.
  • Koch H. Richard von Cornwall. — Страсбург, 1888.
  • Busson A. Die Doppelwahl des Jahres 1257. — Мюнстэр, 1866.