Рэальны газ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ізатэрмы рэальнага газу (схематычна)

Сінія — ізатэрмы пры тэмпературы, ніжэйшай за крытычную. Зялёныя ўчасткі на іх — метастабільныя станы.

Участак злева ад пункта F — звычайная вадкасць.
Пункт F — пункт кіпення.
Прамая FG — раўнавага вадкай і газападобнай фазы.
Участак FA — перагрэтая вадкасць.
Участак F'A — расцягнутая вадкасць (p<0).
Участак AC — аналітычны працяг ізатэрмы, фізічна немагчымы.
Участак CG — пераахалоджаная пара.
Пункт G — пункт расы.
Участак справа ад пункта G — звычайны газ.
Плошчы фігуры FAB і GCB роўныя.

Чырвоная — крытычная ізатэрма.
K — крытычны пункт.

Блакітныя — звышкрытычныя ізатэрмы

Рэа́льны газматэматычная мадэль газу, якая ўлічвае cілы межмалекулярнага ўзаемадзеяння, а таксама ўласны аб'ём малекул газу.

Існуе шэраг мадэляў рэальнага газу. Напрыклад, мадэль рэальнага газу Ван-дэр-Ваальса апісваецца наступным ўраўненнем:

(P + \frac {a n^2} {V^2})(V - n b) = n R T

дзе P – ціск, V – аб'ём, T – тэмпература, R – універсальная газавая пастаянная, n – колькасць газу; a, b – пастаянныя Ван-дэр-Ваальса, якія з'яўляюцца ўласцівасцямі рэчыва і характарызуюць адпаведна інтэнсіўнасць міжмалекулярнага ўзаемадзеяння і ўласны аб'ём малекул газу.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Ідэальны газ