Салавецкі манастыр

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Манастыр
Салавецкі манастыр
Від на манастыр з боку Белага мора
Від на манастыр з боку Белага мора
Каардынаты: 65°01′28″ пн. ш. 35°42′38″ у. д. / 65.024444° пн. ш. 35.710556° у. д. (G) (O) (Я)65°01′28″ пн. ш. 35°42′38″ у. д. / 65.024444° пн. ш. 35.710556° у. д. (G) (O) (Я)
Краіна Расія
Вобласць Архангельская вобласць
Канфесія Праваслаўе
Епархія Архангельская і Халмагорская епархія 
Дата заснавання 1420-я — 1430-я
Апошні настаяцель архімандрыт Парфірый (Шутаў)
Статус аб'ект сусветнай спадчыны ЮНЕСКА
Стан дзеючы
Сайт Афіцыйны сайт

Салавецкі манастыр (Архангельская вобласць)
Салавецкі манастыр
Салавецкі манастыр

Салавецкі манастыр — стаўрапігіяльны мужчынскі манастыр Рускай праваслаўнай царквы, размешчаны на Салавецкіх астравах у Белым моры.

Паўстаў у 1420-1430-я гады, адбудаваны ў камені працамі св. Філіпа (Калычова), у дапятроўскі час лічыўся сярод найбуйнейшых землеўладальнікаў дзяржавы, у 1669-1676 гг. абложаны царскімі войскамі як адзін з агменяў супраціву ніканіянскім пераўтварэнням.

Пры савецкай уладзе на тэрыторыі манастыра дзейнічаў першы ў краіне лагер спецыяльнага прызначэння, будынкі планамерна руйнаваліся. 25 кастрычніка 1990 г. Святы Сінод пастанавіў вярнуць да жыцця Спаса-Праабражэнскі стаўрапігіяльны мужчынскі манастыр.

У 1992 годзе комплекс помнікаў Салавецкі музея-запаведніка быў унесены ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, у 1995 - у Дзяржаўны звод асабліва каштоўных аб'ектаў культурнай спадчыны народаў Расійскай Федэрацыі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Сцяг ЮНЕСКА Сусветная спадчына ЮНЕСКА, аб'ект № 632
рус.англ.фр.

Шаблон:Манастыры Архангельскай вобласці