Санта-Марыя-дэі-Міраколі, Венецыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Каталіцкі храм
Санта-Марыя дэі Міраколі
Santa Maria dei Miracoli
Santa Maria dei Miracoli (facciata).jpg
Каардынаты: 45°26′21.82″ пн. ш. 12°20′21.49″ у. д. / 45.439394° пн. ш. 12.339303° у. д. (G) (O) (Я)45°26′21.82″ пн. ш. 12°20′21.49″ у. д. / 45.439394° пн. ш. 12.339303° у. д. (G) (O) (Я)
Краіна Італія
Горад Венецыя
Канфесія каталіцызм
Тып будынка царква
Аўтар праекта Ламбарда, П'етра
Будаўнік Ламбарда, П'етра і Ламбарда, Туліа
Будаўніцтва ???—31.12.1489 гады
Стан рэстаўравана Амерыканскім фондам па выратаванні Венецыі

Царква Санта-Марыя дэі Міраколі (італ. Santa Maria dei Miracoli) — царква ў Венецыі эпохі ранняга Адраджэння ў раёне Канарэджа.

Была пабудавана паміж 1481 і 1489 гадамі для абраза Дзевы Марыі Нікола ды П'етра, які валодае цудатворнай сілай. Асвечана 31 снежня 1489.

Архітэктарамі царквы былі П'етра Ламбарда і яго сын Туліа Ламбарда. Купал царквы пабудаваны ў 1528 годзе і увенчаны 50 партрэтамі прарокаў і святых П'ера Марыя Пенакі. Балюстрада і перагародка перад галоўным алтаром дэкараваная скульптурамі і медальёнамі Туліа Ламбарда.

Фасад і інтэр'ер ўпрыгожаны разьбой і мазаікай з рознакаляровага мармуру, паводле падання, пакінутага ад будаўніцтва Сабора Святога Марка.

Царква Санта-Марыя дэі Міраколі часта параўноўваюць з разьбяной скрыначкай. Гэтаму спрыяе купальны люнет на фасадзе царквы. Папулярнае месца шлюбаў.

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • A. Moschetti. Un quadrienno di Pietro Lombardo a Padova (1464-1467), Padova Tip. Coop. Tipograf., 1914, 61ss.
  • G. Lorenzetti, Venezia e il suo estuario. Guida storico-artistica, Venezia 1926.
  • A. Venturi, Storia dell’Arte Italiana, vv. I-XI, parte III, Hoepli, Milano 1901-1940.
  • U. Donati, Breve storia di artisti ticinesi, A. Salvioni & Co., Bellinzona 1936, 64-69, 77, 78; Id, Artisti ticinesi a Venezia dal XV al XVIII secolo, Lugano 1961, 20.
  • G. Mariacher. Pietro Lombardo a Venezia, in Arte Veneta, I (1955), 36ss.*AA.VV., Le chiese di Venezia. Guide Artistiche Electa, Milano 1993.
  • AA.VV. Arte e artisti dei laghi lombardi, Noseda, Como 1959, 344-349.
  • P. A. M. Caccin O.P., Basilica dei Santi Giovanni e Paolo, Storia e Arte, Giorgio Deganello Editore, Padova (s.d.)
  • S. Della Torre, T. Mannoni, V. Pracchi (a c.), Magistri d'Europa: eventi, relazioni, strutture della migrazione di artisti e costruttori dei laghi lombardi. Atti del convegno, Como 23-26.10.1996, Nodo, Como 1997, 206, 209.
  • M. Ambrosetti, Pietro Lombardo, in LaCittà, Lugano marzo 2008, 45; Id., Tullio e Antonio Lombardo, in LaCittà, Lugano settembre 2008, 50.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]