Сара Бернар
| Сара Бернар фр.: Sarah Bernhardt |
|
 |
|
| Дата нараджэння: | 23 кастрычніка 1844 |
|---|---|
| Месца нараджэння: | Парыж |
| Дата смерці: | 26 сакавіка 1923 |
| Месца смерці: | Парыж |
| Род дзейнасці: | французская актрыса |
| Узнагароды і прэміі: | |
Сара БЕРНАР (фр.: Sarah Bernhardt; 23 кастрычніка 1844, Парыж — 26 сакавіка 1923, Парыж), французская актрыса, адна з самых вядомых у гісторыі тэатра — «чароўная Сара».
Змест |
Біяграфія [правіць]
У 13-гадовым узросце паступіла ў драматычную школу Парыжскай Кансерваторыі. Дэбютавала ў «Іфігеніі ў Аўлідзе» Ж. Расіна 1.9.1862 у «Камеды Франсэз», але засталася незаўважаная крытыкамі. Неўзабаве актрыса пайшла з «Камеды Франсэз». Поспех прыйшоў (1869) пасля ролі менестрэля Занета ў «Падарожнік» Ф. Копе. Сапраўдным трыумфам стала яе ігра (1872) у «Руі Блазе» В. Гюго (роля Каралевы). С. Бернар вярнулася ў «Камеды Франсэз», іграла ў «Федры» Ж. Расіна, у «Эрнані» В. Гюго. Пасля трыумфальнага сезону ў Лондане (1880) Сара Бернар разарвала кантракт з «Камеды Франсэз», здзейсніла шэсць тураў па Амерыцы, гастралявалі ў Англіі і Даніі. У рэпертуары актрысы — «Дама з камеліямі» А. Дзюма-сына і «Фру-фру» Г. Мейлака і Л. Галеві. У 1893 г. Сара Бернар набыла тэатр «Рэнесанс», у 1898 — тэатр «Насьён» (цяпер «Тэатр Сары Бернар»), які адкрыўся «Флорыяй Тоска» В. Сарду. Пазней іграла Гамлета і — з фантастычным поспехам — галоўную ролю ў «Арляня» Э. Ростана.
У 1905, падчас гастроляў у Рыа-дэ-Жанейра, С. Бернар пашкодзіла правую нагу, у 1915 нагу прыйшлося ампутаваць. Тым не менш С. Бернар не пакінула сцэны. Падчас 1-ай сусветнай вайны С. Бернар выступала на фронце. У 1914 узнагароджана ордэнам Ганаровага легіёна. Апошні раз выйшла на сцэну ў 1922 — у «Славе» М. Ростана.
С. Бернар была першай папулярнай актрысай, якая звярнулася да кінематографа. У 1911 яна знялася ў фільмах «Каралева Елізавета» і «Дама з камеліямі». Займалася скульптурай і літаратурнай творчасцю, аўтар некалькіх п'ес і мемуараў «Маё падвойнае жыццё» (Ma double vie).
Літаратурныя творы [правіць]
- Ма double vie. Mémoires de Sarah Bernhardt, P., 1907;
- L’art au théâtre, P., 1923
Вобраз ў мастацтве [правіць]
Партрэты Сары Бернар пісалі Басцьен-Лепаж, Балдзіні, Гандара і іншыя мастакі, яе неаднаразова фатаграфаваў Надар.
Кнігапіс [правіць]
- Seller G., Sarah Bernhardt, P., [s. a.];
- Кугель А., Тэатральныя партрэты, М., 1929.
Фільмаграфія [правіць]
- 1912 — Каралева Елізавета / Les Amours de la reine Élisabeth
- 1912 — Дама з камеліямі / La Dame aux camélias (рэж. Кальмет)
Цікавыя звесткі [правіць]
У гонар Сары Бернар названы адзін з самых прыгожых і духмяных гатункаў гібрыдных півоняў.
Літаратура [правіць]
- Бернар С. Моя двойная жизнь. Мемуары. СПб, 1995
