Сузор'е Заяц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Заяц (лац.: Lepus) — сузор'е ў паўднёвай частцы зорнага неба, адно з 88 сузор'яў дзейнай наменклатуры IAU (1930).

Азначэнні аб'ектаў:

... Lep
... Leporis

Колькасць зорак,
ярчэйшых за m+6,5
(паводле каталогу Гіпарха):

73

Плошча і доля нябеснай сферы:

290,3 кв.град. (0,704%)

Назіраецца ў шыротах:

62°Пн – 90°Пд (цалкам)
79°Пн – 62°Пн (часткова)

Lepus constellation map.png

Паходжанне назвы IAU: адно са старажытнагрэчаскіх сузор'яў, якія пералічыў Пталемей .

Характэрныя аб'екты[правіць | правіць зыходнік]

  • Арнеб (α Lep) - самая яркая зорка сузор'я.
  • ζ Зайца (ζ Lep) - зорка з незвычайна цёплым пылавым дыскам і масіўным поясам астэроідаў.
  • HD 33142 - зорка, у якой у 2011 годзе адкрылі планету.
  • R Зайца - адна з самых характэрных чырвоных зорак неба, названая астраномам Джонам Хайндам «Малінавай зоркай».
  • T Зайца - зорка, якая пашыраецца і сціскаецца з перыядам 368 сутак. Пасля кожнага максімуму яна губляе масу, роўную масе Зямлі.
  • М79 - шаравое скопішча.
  • IC 418 - невялікая планетарная туманнасць.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1999. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2