Сульфакіслоты

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Сульфакіслоты (сульфонавыя кіслоты) — арганічныя злучэнні з агульнай формулай R-S(=O)2OH, дзе R — арганічны радыкал; разглядаюцца таксама як арганічныя злучэнні, замешчаныя па вугляроду сульфагрупай -SO3H[1].

Уласцівасці[правіць | правіць зыходнік]

Сульфагрупа -SO3H мае тэтраэдрычную канфігурацыю, даўжыні сувязяў кісларод-сера сульфанат-аніонаў RSO3- аднолькавыя і складаюць 0,139 нм, вуглы O—S—O ~ 109°. У ІЧ-спектрах сульфакіслот прысутнічаюць уласцівыя поласы асіметрычных і сіметрычных ваганняў пры 1340—1350 і 1150—1160 см−1 адпаведна, у спектрах ЯМР хімічны зрух пратона сульфагрупы складае 11—12 м.д.

Нізкія сульфакіслоты — звычайна крышталічныя гіграскапічныя рэчывы, добра раствараюцца ў вадзе. Моцныя кіслоты.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Зноскі