Суніцы зялёныя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Суніцы зялёныя
Fragaria viridis.jpeg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Fragaria viridis Weston, 1771

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на ВікіСховішчы
NCBI   64942
EOL   635344
GRIN   t:268
IPNI   60441587-2
TPL   tro-27800065

Суніцы зялёныя[3] (Fragaria viridis) — невысокая шматгадовая расліна сямейства ружавых від роду суніцы (Fragaria)[4].

Распаўсюджанне[правіць | правіць зыходнік]

Расце на поўдні Расіі, на Украіне, на Каўказе, у Сібіры і Сярэдняй Азіі. У паўднёвай частцы Беларусі сустракаецца на палогіх адкрытых схілах, на лугах[3].

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

301 Fragaria viridis, Fragaria vesca.jpg
Суніцы зялёныя (B). Батанічная ілюстрацыя з кнігі К. А. М. Ліндмана «Bilder ur Nordens Flora», 1917—1926

Травяністая расліна з тоўстым бурым карэнішчам, якая дасягае ў вышыню 5-20 см[4]. Сцябло тонкае, прамое, апушанае[4]. Лісце тупазубчатае, знізу пакрытае густымі валасінкамі. «Вусы» кароткія ці зусім не ўтвараюцца[4]. Кветкі белага колеру дыяметрам да 20 мм, абодваполыя. Плады шарападобныя ці зваротнаяйкападобныя, жаўтавата-белыя, толькі на верхавіне чырванаватыя, духмяныя[4].

Змест мінеральных рэчываў[правіць | правіць зыходнік]

Ягада суніц зялёных

У пладах зялёных суніц утрымліваюцца наступныя рэчывы:

* Цукры ад 4,5 да 15 %
* Пекцінавыя рэчывы ад 1 да 1,7 %
* Дубільныя рэчывы ад 0,16 да 0,25 % у лісці і да 9,4 % у карэнішчы.
* Аскарбінавая кіслата да 90 мг у пладах і да 280 мг у лісці.

А таксама фоліевая, яблычная, лімонная, саліцылавая, хінная і іншыя кіслоты, каратын, эфірны алей, фітанцыды, клятчатку, солі жалеза, медзі, марганцу, цынку, хрому.

Лячэбныя ўласцівасці[правіць | правіць зыходнік]

Расліна аказвае мачагоннае, кровасуцішальнае, вязальнае і супрацьзапаленчае дзеянні. Ягады валодаюць супрацьзапаленчым, патагонным, антысептычным і лёгкім слабільным дзеяннем.

Зноскі

  1. Выкарыстоўваецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. 3,0 3,1 Дикорастущие плоды и ягоды/Шапиро Д. К., Михайловская В. А., Манциводо Н. И.—2-е изд., перераб. и доп.—Мн.: Ураджай, 1981.—159 с., 16 л. ил.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Митюков А. Д., Налетько Н. Л., Шамрук С. Г. Земляника лесная // Дикорастущие плоды, ягоды и их применение — Мн: Ураджай, 1975. — С. 51-54. — 200 с. — 130 000 экз.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]