Тор, міфалогія
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Тор (стар.-ісл. Þōrr, Þunarr, стар.-англ.: Þunor, Þūr, стар.-сакс. Þunær, стар.-нідэрл. і стар.-в.-ням. Donar, прагерм. *Thunaraz) — у германа-скандынаўскай міфалогіі адзін з асаў, бог грому і маланкі, «тройчы народжаны» старэйшы сын (па іншых крыніцах брат ці нават жонка) Одзіна і багіні зямлі Ёрд, сын Одзіна і Фіёргюн, а таксама Одзіна і Фрыг.
Літаратура [правіць]
- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).
 |
Гэта пачатак артыкула па германа-скандынаўскай міфалогіі. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
