Тэорыя гульняў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Тэорыя гульняў — матэматычны метад вывучэння аптымальных стратэгій у гульнях. Пад гульнёй разумеецца працэс, у якім удзельнічаюць два і больш бакоў, якія вядуць барацьбу за рэалізацыю сваіх інтарэсаў. Кожны з бакоў мае сваю мэту і выкарыстоўвае некаторую стратэгію, якая можа весці да выйгрышу або пройгрышу — у залежнасці ад паводзін іншых ігракоў. Тэорыя гульняў дапамагае абраць лепшыя стратэгіі з улікам уяўленняў пра іншых ўдзельнікаў, іх рэсурсы і іх магчымыя учынкі.[1]

Тэорыя гульняў — гэта раздзел прыкладной матэматыкі, дакладней — даследавання аперацый. Часцей за ўсё метады тэорыі гульняў знаходзяць ужыванне ў эканоміцы, трохі радзей у іншых грамадскіх навуках — сацыялогіі, паліталогіі, псіхалогіі, этыцы і іншых. Пачынаючы з 1970-х гадоў яе ўзялі на ўзбраенне біёлагі для даследавання паводзін жывёл і тэорыі эвалюцыі. Вельмі важнае значэнне яна мае для штучнага інтэлекту і кібернетыкі, асабліва са з'яўленнем цікавасці да інтэлектуальных агентаў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Гэтым яна адрозніваецца ад тэорыі прыняцця рашэнняў

Шаблон:Тэорыя гульняў