УАЗ-469

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
УАЗ-469
УАЗ-469
Агульныя даныя
Вытворца: Сцяг СССР Сцяг Расіі УАЗ
Выпуск: УАЗ-469/469Б : 1972–1985
УАЗ-3151/31512 : 1985–2003
На рынку
Папярэднік
Infobox-jv-flechesg.png
Папярэднік
Пераемнік
Infobox-jv-flechesd.png
Пераемнік

УАЗ-469, УАЗ-469Б (пасля 1985 года — УАЗ-3151 і 31512 адпаведна) — аўтамабіль падвышанай праходнасці. Пачынаючы з сярэдзіны 1970-х — асноўны лёгкі шматмэтавы аўтамабіль у Савецкай Арміі[1].

З 1972 па 2003 год было выпушчана 1,8 млн аўтамабіляў УАЗ-469/469Б/3151/31512/31514[2]. Выпуск яго істотна мадэрнізаванай версіі — UAZ Hunter — працягваецца дагэтуль.

УАЗ-469 / УАЗ-469Б[правіць | правіць зыходнік]

Праектаванне новага сямейства легкавых пазадарожнікаў пачалося ў 1958 годзе. Было вырашана прапрацоўваць два варыянты аўтамабіля: грамадзянскі УАЗ-460Б з залежнай рысорнай падвескай і ваенны УАЗ-469 з незалежнай падвескай на падвойных папярочных рычагах і падоўжных тарсіёнах. УАЗ-469 камплектаваўся аднаступеневымі колавымі рэдуктарамі, на яго ўсталявалі больш магутны верхнязатамкавы рухавік ГАЗ-21 (75 к.с.) і чатырохступеністую скрынку перадач. УАЗ-460Б быў прасцей і базаваўся на агрэгатах, уніфікаваных з ГАЗ-69. Ад ваеннай мадыфікацыі ён адрозніваўся менш магутным рухавіком (70 к.с.), рысорнай падвескай і адсутнасцю колавых рэдуктараў ў мастах[3].

Хадавыя доследныя ўзоры УАЗ-469 і УАЗ-460Б пабудавалі ў 1960 годзе. Параўнальныя выпрабаванні паказалі станоўчы ўплыў колавых рэдуктараў УАЗ-469 на праходнасць, але ад незалежнай тарсіённай падвескі адмовіліся — яна атрымалася складанай і ненадзейнай у эксплуатацыі.

У 1961 годзе з'явіўся ўдасканалены варыянт аўтамабіля УАЗ-469, з рэдуктарнымі мастамі на рысорнай падвесцы. Дзяржаўныя выпрабаванні УАЗ-469 паспяхова прайшоў ў 1964 годзе і ўжо разглядалася пытанне аб хуткім запуску машыны ў серыйную вытворчасць. А замест УАЗ-460Б з'явіўся УАЗ-469Б, які адрозніваўся ад УАЗ-469 толькі адсутнасцю колавых рэдуктараў на мастах.

Kiev-UkrainianNationalChernobylMuseum 02.jpg
Magnify-clip.png
УАЗ-469Б з абноўленай (злева) і старой (справа) светлатэхнікай

Запуск у серыйную вытворчасць новых аўтамабіляў доўга адкладаўся, то з-за адсутнасці неабходнай колькасці 75-моцных матораў (іх вытворчасць у дастатковай колькасці на Ўльянаўскім маторным заводзе наладзілі толькі ў канцы 1969), то з-за затрымак з вылучэннем грошай з боку Міністэрства аўтамабільнай прамысловасці. Толькі 15 снежня 1972 года[4] з галоўнага канвеера сышла першая партыя аўтамабіляў УАЗ-469Б — гэтая мадыфікацыя мела масты ўніфікаваныя з мастамі УАЗ-452, што спрасціла яе пастаноўку ў вытворчасць. У наступным годзе пайшоў ў вытворчасць і «ваенны» УАЗ-469 з мастамі з колавымі рэдуктарамі.

У 1980 годзе аўтамабіль перажыў мадэрнізацыю. Памянялася светлатэхніка — з'явіліся новыя паказальнікі паваротаў спераду і новыя заднія ліхтары, дадатковыя бакавыя паказальнікі паваротаў, ліхтар асвятлення нумарнога знака і ліхтар задняга ходу.[5] Рычажныя амартызатары замененыя тэлескапічнымі. Больш мяккімі сталі заднія рысоры аўтамабіляў УАЗ-469Б і УАЗ-469БГ. У рулявым кіраванні з'явіліся разрэзная калонка. У салоне — люстэрка задняга віду з супрацьасляпляльнай прыладай.

УАЗ-3151 / УАЗ-31512 / УАЗ-31514[правіць | правіць зыходнік]

{{{box_caption}}}
{{{box_caption}}}
УАЗ-3151

У 1985 годзе аўтамабіль быў мадэрнізаваны — быў усталяваны больш магутны рухавік (спачатку 77 к.с., а са студзеня 1986 года — 80 к.с.); каробка перадач, з сінхранізатарамі на ўсіх перадачах пярэдняга ходу; узмацняльнік тормазаў; ужыты шэраг іншых новаўвядзенняў. Змяніліся і пазначэнні аўтамабіляў: УАЗ-469 (з колавымі рэдуктарамі, экранаваным электраабсталяваннем і перадпускавым падагравальнікам рухавіка) атрымаў індэкс УАЗ-3151[6], мадыфікацыя УАЗ-469Б (без рэдуктараў, з неэкранаваным электраабсталяваннем і без перадпускавога падагравальніка) — УАЗ-31512[6].

UAZ in Mongolia, 2012-07.jpg
Magnify-clip.png
УАЗ-31514

У 1993 годзе быў пачаты выпуск мадыфікацыі з металічным дахам — УАЗ-31514[4]. Акрамя даху, гэтая мадыфікацыя таксама адрознівалася рэгуляванымі сядзеннямі, новымі замкамі дзвярэй. Пашырэнне шэрагу мадыфікацый прадугледжвала камплектацыю аўтамабіля новымі рухавікамі і спружыннай пярэдняй падвескай (УАЗ-3151*-10)[7]. Мадыфікацыя, аснашчаная рухавіком аб'ёмам 2,89 л (а таксама і «тканкавымі» сядзеннямі палепшанай камфортнасці), атрымала індэкс 31519.

20 лістапада 2003 года з канвеера сышоў апошні аўтамабіль УАЗ-31512[2][4], на змену якому прыйшоў UAZ Hunter.

Канструкцыя[правіць | правіць зыходнік]

Кузаў[правіць | правіць зыходнік]

Кузаў аўтамабіля — адкрыты, чатырохдзвярны, з заднім адкідным бортам і са здымным тэнтам (УАЗ-31514, УАЗ-31519 — з металічным дахам).

Ніжнія паловы дзвярэй уніфікаваны: пярэднія з заднімі, а здымныя верхнія паловы — правая пярэдняя з левай задняй і наадварот. За савецкім часам, калі аўтамабілі не прадаваліся індывідуальным уладальнікам, дзверы аўтамабіля не камплектаваліся замыканымі на ключ замкамі і ўнутраным замком капоту[3].

Адкідны задні борт мог выкарыстоўвацца ў якасці падаўжальніка падлогі кузава пры перавозцы даўгамерных грузаў. Для гэтага ён меў трывалыя абмежавальнікі, а запасное кола разам з кранштэйнам лёгка дэмантавалася і ўкладвалася ў аўтамабіле.

Рама[правіць | правіць зыходнік]

Рама аўтамабіля — штампаваная, з ліставой сталі, зварная. Складаецца з двух ланжэронаў злучаных пяцю папярочкамі. Адрозненне рамы ваеннай і грамадзянскай версіі заключалася ў розных тыпах буксірнага прыбора. У вайсковай версіі ён быў абсталяваны пругкім элементам для кампенсацыі ўдараў пры буксіроўцы прычэпа і здольны круціцца вакол сваёй восі, а ў грамадзянскага аўтамабіля прыбор суцэльны і ня мае ні свабоды перамяшчэння, ні пругкага элемента.

Рухавік[правіць | правіць зыходнік]

UAZ 569-engine compartment.jpg

На аўтамабілі ўсталёўваўся шэраг чатырохцыліндравых, ніжнявальных, верхняклапанавых бензінавых рухавікоў аб'ёмам 2445 см³ магутнасцю 74–92 к.с. (у залежнасці ад мадыфікацыі), вырабленых Ульянаўскім і Заволжскім маторнымі заводамі. Усе гэтыя рухавікі канструктыўна вынікаюць з ЗМЗ-451, а ён, у сваю чаргу, уяўляе сабой матор ГАЗ-21, адаптаваны для ўстаноўкі на УАЗ-452[8]. Ад рухавіка ГАЗ-21 агрэгат мадэлі ЗМЗ-451 адрозніваўся канструкцыяй крышкі каромыслаў, паддону картара, кранштэйнаў мацавання падушак пярэдняй апоры рухавіка і тэрмастата. З восені 1969 года вытворчасць гэтага рухавіка пачалася на Ўльянаўскім маторным заводзе і рухавік атрымаў пазначэнне УМЗ-451. У 1971 годзе пачалася вытворчасць мадэрнізаванага рухавіка УМЗ-451М магутнасцю 75 к.с.[9] Гэты рухавік і паўстаў на УАЗ-469 і 469Б.

З 1983 года на аўтамабіль стаў усталёўвацца рухавік УМЗ-414 магутнасцю спачатку 77 к.с., а пасля студзеня 1986 года — 80 к.с. У 1989 годзе з'явіўся рухавік УМЗ-417 магутнасцю 90 к.с.[10]

У 19961997 гадах з'явіліся рухавікі УМЗ-421 і ЗМЗ-410 аб'ёмам 2,89 л (усталёўваліся на УАЗ-31519 і на мадыфікацыі з падоўжанай колавай базай).

Усталёўваліся і дызельныя рухавікі — польскі Andoria 4С90 і расійскі ЗМЗ-514.

Рухавік УМЗ-451МИ УМЗ-451М УМЗ-41416 УМЗ-414 УМЗ-4179 УМЗ-4178 УМЗ-4218 ЗМЗ-4021.10 ЗМЗ-4104.10
Аўтамабіль УАЗ-469 УАЗ-469Б УАЗ-469, УАЗ-3151 УАЗ-469Б, УАЗ-31512 УАЗ-3151 УАЗ-31512, УАЗ-31514 УАЗ-31519 УАЗ-315122, УАЗ-315142 УАЗ-315192
Тып Бензінавы, карбюратарны, чатырохтактавы
Колькасць цыліндраў 4
Аб'ём 2445 см³ 2445 см³ 2445 см³ 2890 см³ 2445 см³ 2890 см³
Дыяметр цыліндра 92 мм 92 мм 92 мм 100 мм 92 мм 100 мм
Ход поршня 92 мм 92 мм 92 мм 92 мм 92 мм 92 мм
Магутнасць 75 к.с.
пры 4000 аб/хв
77 к.с.
пры 4000 аб/хв
90 к.с.
пры 4000 аб/хв
98 к.с.
пры 4000 аб/хв
90 к.с.
пры 4000 аб/хв
96 к.с.
пры 4000 аб/хв
Ступень сціску 6,7 6,7 7,0 7,0 6,7 6,8

Трансмісія і хадавая частка[правіць | правіць зыходнік]

Вузел манаблока скрынкі перадач і раздаткавай скрынкі не быў новым, паколькі дагэтуль яго ўкаранілі на УАЗ-452, а новая чатырохступеністая скрынка перадач з'явілася яшчэ раней на заднепрываднай мадэлі УАЗ-451. Пры гэтым скрынкі перадач усталёўваліся двух тыпаў — скрынка з сінхранізаванымі трэцяй і чацьвёртай перадачамі і цалкам сінхранізаваная скрынка (з'явілася ў 1989 годзе[10]). Раздаткавая скрынка дзвюхступеністая. Прывад пярэдняга маста — падлучальны.

На аўтамабілях УАЗ-469Б / 31512 пярэдні і задні масты ўніфікаваныя з вузламі мадэляў сямейства УАЗ-452.

{{{box_caption}}}
{{{box_caption}}}
Рэдуктарныя масты

УАЗ-469 / 3151 мае масты спраектаваныя нанава, і не ўніфікаваныя з мастамі УАЗ-452 і УАЗ-469Б. Гэтыя масты аснашчаны рэдуктарамі, усталяванымі пры ступіцах колаў. Масты, стаўшы складаней, маюць большую вагу — з-за больш цяжкіх мастоў УАЗ-469 адрозніваецца снараджанай масай (1600 замест 1540 кг). Дарожны прасвет УАЗ-469 павялічыўся ў параўнанні з УАЗ-469Б на 80 мм (300 мм супраць 220), пры гэтым агульная вышыня аўтамабіля павялічылася толькі на 35 мм.

Падвеска колаў залежная, на падоўжных паўэліптычных рэсорах. На машынах выпуску да чэрвеня 1980 года гідраўлічныя амартызатары — рычажныя, пазней — тэлескапічныя[5]. Задняя падвеска ваеннай і грамадзянскай мадыфікацый першапачаткова не адрознівалася. Пазней грамадзянскія версіі сталі абсталёўваць заднімі рысорамі з меншай колькасцю лістоў, у той час як вайсковая версія працягвала стаяць на 9-і ліставых рысорах, разлічаных на максімальную грузападымальнасць.

Дадатковае абсталяванне[правіць | правіць зыходнік]

Пад дадатковае абсталяванне на кузавах аўтамабіляў мелася шмат кранштэйнаў і месцаў мацавання[11]. Так, на сярэдняй правай стойцы знутры мацавалася ўніверсальная аўтамабільная медыцынская аптэчка ў квадратным металічным корпусе; у кішэні задніх левых дзверэй быў бачок для пітной вады. У нішах за заднімі колавымі аркамі знаходзіліся буксірны трос, супрацьадкатныя ўпоры, бачок для масла. На правай арцы ўнутры салона мацавалася сапёрная рыдлёўка, а астатні шанцавы інструмент (сякера і піла) знаходзіўся на заднім борце, за запасным колам. Таксама на заднім адкідным борце мацаваўся шпрыц для змазкі вузлоў аўтамабіля.

Спецыфіка армейскага аўтамабіля прадугледжвала і месцы мацавання асабістай зброі. Аўтамат кіроўцы мацаваўся на кранштэйнах сярэдняй левай стойкі кузава, «пасажыры» трымалі сваю зброю пры сабе.

Характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

УАЗ-469[12] УАЗ-3151[7] УАЗ-469Б[12] УАЗ-31512[7] УАЗ-31514[7]
Тып Павышанай праходнасці, дзвюхвосевы, колавай формулай 4х4
Даўжыня, мм 4025
Шырыня, мм 1785
База, мм 2380
Каляіна, мм
спераду / ззаду
1453 / 1453 1445 / 1445
Дарожны прасвет, мм 300 220
Вугал уз'езду 52° 48°
Вугал з'езду 42° 37°
Максімальная глыбіня броду, м 0,7
Падрыхтаваная маса, кг 1650 1680 1540 1600 1750
Поўная маса, кг 2450 2480 2290 2350 2500

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

УАЗ стаў асноўным лёгкім шматмэтавым аўтамабілем Савецкай Арміі — 10% гадавога выпуску паступала ў войска(руск.) бел.. Пры гэтым астатнія аўтамабілі, што ішлі ў народную гаспадарку, падлягалі абавязковай рэгістрацыі ў ваенкаматах на выпадак мабілізацыі[10].

У войску гэтыя машыны з'яўляліся штабнымі, параднымі, машынамі старэйшага камандуючага звяна ад маёра да палкоўніка, а таксама шырока ўжываліся ў каменданцкай службе і ваеннай аўтаінспекцыі (ВАІ). На іх мантавалі палявыя радыёстанцыі, усталёўвалі лёгкае ўзбраенне і мінашукальнікі, выкарыстоўвалі як артылерыйскія цягачы і носьбіты спецыяльнага абсталявання. У замежных войсках на гэтыя аўтамабілі мантавалі буйнакаліберныя кулямёты, радыёлакатары, гранатамёты і нават счацвяроныя зенітныя сістэмы. У сацыялістычных краінах уласнымі сіламі ажыццяўлялі істотныя дапрацоўкі кузаваў стандартных УАЗ-469, для мантажу розных надбудоў і сістэм узбраення мясцовай вытворчасці.

УАЗ-469-АП літоўскай паліцыі

УАЗы шырока ўжываліся ў органах аховы правапарадку ў якасці аператыўна-службовых аўтамабіляў: для патрулявання нарадамі патрульна-паставой службы, падраздзяленнямі ведамаснай міліцыі і пазаведамаснай аховы, дзяржаўтаінспекцыі, а таксама для выезду аператыўных груп на месцы здарэнняў. Выраб такіх мадыфікацый ажыццяўляўся на базе грамадзянскай версіі УАЗ-469Б / 31512 — аўтамабіль атрымліваў металічны дах, за спінкамі задніх сядзенняў абсталёўваўся адсек для затрыманых, уваход у гэты адсек ажыццяўляўся праз распашныя дзверы ззаду аўтамабіля. Міліцэйскія УАЗы вырабляліся ў трох мадыфікацыях — УАЗ-469-АДЧ / УАЗ-31512-01-УМ-АДЧ (аўтамабіль для выезда аператыўных груп), УАЗ-469-АП / УАЗ-31512-01-УМ-АП (патрульны аўтамабіль) і УАЗ-469-АП-ГАИ / УАЗ-31512-01-УМ-АП-ГАИ (аўтамабіль патрульнай службы ДАІ)[13][14].

Для перавозкі хворых і медыцынскага персанала ў сельскай мясцовасці на базе аўтамабіля УАЗ-469Б / 31512 выпускалася санітарная мадыфікацыя УАЗ-469БГ (пасля 1985 года — УАЗ-3152[6]). У кузаве аўтамабіля замест задняга трохмясцовага сядзення ўсталявана аднамеснае сядзенне суправаджаючага, скрыня з наборам для хуткай медыцынскай дапамогі і прадугледжаны месцы для мацавання санітарнага абсталявання.

Пасля распаду СССР адбылося скарачэнне паставак машын на дзяржзаказ і ўсюдыходы УАЗ паступілі ў вольны продаж.

Далейшае развіццё[правіць | правіць зыходнік]

UAZ Hunter (315195)[правіць | правіць зыходнік]

UAZ Hunter

У 2003 годзе пачаўся выпуск грунтоўна мадэрнізаванай мадыфікацыі аўтамабіля — УАЗ-315195, якая з маркетынгавых меркаванняў атрымала назву UAZ Hunter[2]. Галоўнае адрозненне мадэлі ад папярэднікаў — новае шасі.[15][16] Абноўлены аўтамабіль атрымаў масты тыпу «Спайсер», новую пяціступеністую скрынку перадач і раздаткавую скрынку. Спераду ўстаноўлены дыскавыя тармазы і спружынная падвеска. Пад капотам — 16-затамкавы рухавік ЗМЗ-409.10 з размеркаваным упырскам (працоўны аб'ём — 2,7 літра, магутнасць — 136,7 к.с.).

UAZ Hunter Classic

Але змены закранулі не толькі трансмісію і сілавы агрэгат. Суцэльнаметалічны кузаў запазычаны ў мадэлі УАЗ-31519, але мацуецца да рамы не цвёрда, а праз гумавыя падушкі, што дазволіла знізіць узровень шумоў і вібрацый. З'явіліся пластыкавыя бамперы і аздабленне пярэдняй панэлі. Змянілася форма даху, паваротныя фортачкі ў дзвярах саступілі месца ссоўным шклам, а дзвярныя праёмы цяпер — з падвойным ушчыльненнем. Ззаду замест адкіднога борта — распашныя дзверы. Абнавіўся салон: мяккія сядзенні, пластмасавая панэль прыбораў, тканкавая абіўка дзвярэй і ворсавыя дыванкі на падлозе.

Увесну 2007 года з'явіўся UAZ Hunter Classic — з рухавіком УМЗ-4213 і чатырохступеністай каробкай перадач[17]. UAZ Hunter Classic таксама адрозніваецца ад базавай мадыфікацыі металічнымі бамперамі, заднім бортам замест распашных дзвярэй і адсутнасцю знешняга пластыкавага абліцоўвання. У студзені 2008 года вытворчасць была перапынена ў сувязі з увядзеннем экалагічных нормаў Еўра-3, але вясной 2008 года «Класік» вярнуўся на рынак — ужо з новым сілавым агрэгатам[18].

УАЗ-315108[правіць | правіць зыходнік]

УАЗ-315108

У 2009 годзе па замове Міністэрства абароны Расіі быў распрацаваны пазадарожнік УАЗ-315108 на базе UAZ Hunter[19]. У параўнанні з УАЗ-3151, ад «Хантара» аўтамабілю дасталіся масты тыпу «Спайсер», скрынка перадач DYMOS, гідраўзмацняльнік руля і пярэдняя спружынная падвеска. Аўтамабіль абсталёўваецца дызельным рухавіком ЗМЗ — з турбанаддзіманнем аб'ёмам 2,2 літра магутнасцю 106 к.с. Гэты армейскі аўтамабіль вырабляецца па дзяржзамове міністэрства абароны Расіі і ня мае права продажу на грамадскім рынку, бо ня пройдзе сертыфікацыю па нормах шумнасці і пасіўнай бяспекі[20].

УАЗ 469 (315196)[правіць | правіць зыходнік]

УАЗ 469 (УАЗ-315196-110)

У лютым 2010 года Ульянаўскі аўтамабільны завод абвясціў[21][22] пра аднаўленне вытворчасці аўтамабіля з пазначэннем УАЗ 469 (індэкс — УАЗ-315196). На аўтамабіль, створаны на базе UAZ Hunter, вярнуліся разрэзныя масты тыпу «Timken» (але з паваротнымі кулакамі і дыскавымі тормазамі ад «Спайсераў»), 4-х ступеністая скрынка перадач, металічныя бамперы, адкідны борт багажніка. Рухавік застаўся той жа, што і ў Хантэра — ЗМЗ-409, але яго пераналадзілі: магутнасць знізілася да 112 к.с., змяніліся яго цягавыя характарыстыкі, за кошт пераносу максімальнага крутоўнага моманту ў зону больш нізкіх абаротаў. Аўтамабіль выпускаўся ў двух варыянтах: як з тэнтам (УАЗ-315196-110), так і з металічным дахам (УАЗ-315196-10)[23].

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

  • У жніўні 1974 года тры стандартных УАЗ-469Б здзейснілі ўзыходжанне на Эльбрус на вышыню 4000 метраў над узроўнем мора. Аўтамабілі выйшлі на Эльбрускі ледавік па маршруце «пасёлак Цярскол — пік Цярскол — пікет №105 — Лядовая база», які пераадолелі за 38 хвілін[24].
Nuvola apps kview.svg Вонкавыя выявы
Searchtool.svg Музей М. А. Шолахава, асабістая машына пісьменніка.
  • УАЗ-469Б быў ва ўладанні савецкага пісьменніка Міхаіла Шолахава, які быў вялікім аматарам палявання і рыбалкі[25]. Аўтамабіль з'явіўся ў пісьменніка ў 1973 годзе. У 1975 па прапанове працоўных Ульянаўскага аўтазавода ён быў пераабсталяваны: тэнт быў заменены металічным дахам доследнага ўзору, лабавое шкло стала рассоўным, былі замененыя сядзенні.

Зноскі

  1. Кочнев, Евгений (2011). Автомобили советской армии 1946-1991. М.: «Яуза, Эксмо». pp. 640. ISBN 978-5-699-46736-5. (руск.) 
  2. 2,0 2,1 2,2 Здравствуй и прощай // За рулём : часопіс. — 2004. — № 1. — С. 8.(руск.) 
  3. 3,0 3,1 Автолегенды СССР. УАЗ-469/469Б («DeAgostini») №8. 2009. ISSN 2071-095X. (руск.) 
  4. 4,0 4,1 4,2 http://www.uaz.ru/company/history (руск.) 
  5. 5,0 5,1 УАЗ-469 Сегодня // За рулём : часопіс. — 1981. — № 05-06. — С. 16-17.(руск.) 
  6. 6,0 6,1 6,2 УАЗ: По ступеням модернизации // За рулём : часопіс. — 1986. — № 9. — С. 10. (руск.) 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Автомобили УАЗ-3151, 31512, 31514, 31519. Руководство по эксплуатации.. 2002. (руск.) 
  8. Ульяновская платформа // Off-Road Drive : часопіс. — 2007. — № 5. (руск.) 
  9. Автолегенды СССР. УАЗ-452Д/УАЗ-3303 («DeAgostini») №101: с. 6–7, 10. 2012. ISSN 2071-095X. (руск.) 
  10. 10,0 10,1 10,2 УАЗ-469: Что было и что будет // За рулём : часопіс. — 1997. — № 12. — С. 57–59.(руск.) 
  11. Честный проходимец // УАЗИМУТ : часопіс. — 2011. — № 01. — С. 3-5. (руск.) 
  12. 12,0 12,1 Автомобили семейства УАЗ-469. Руководство по эксплуатации. Издание шестое — 1977. — С. 11-20.(руск.) 
  13. Автомобиль на службе. УАЗ-469 ППС («DeAgostini») №48. 2013. ISSN 2223-0440. (руск.) 
  14. Автомобиль оперативно-служебный УАЗ-31512-01-УМ. Техническое описание и инструкция по эксплуатации. 1989. (руск.) 
  15. Последний герой // Авторевю : часопіс. — 2002. — № 13–14. (руск.) 
  16. Охотник за удачей // Авторевю : часопіс. — 2003. — № 23. (руск.) 
  17. http://www.uaz.ru/company/news/latest/uaz-hunter-classic-vyipushhena-novaya-modifikacziya-legendarnogo-avtomobilya UAZ Hunter Classic. Выпущена новая модификация легендарного автомобиля // www.uaz.ru (руск.) 
  18. http://www.autoreview.ru/news/605/66006/ Неоклассик // Авторевю (руск.) 
  19. http://www.zr.ru/content/news/83151-uaz_razrabotal_hunter_dla_armii УАЗ разработал Hunter для армии // За рулём (руск.) 
  20. Застой // Авторевю : часопіс. — 2010. — № 6. (руск.) 
  21. http://www.uaz.ru/company/news/latest/uaz-vozrozhdaet-legendarnuyu-model-uaz-469 УАЗ возрождает легендарную модель УАЗ 469 // www.uaz.ru (руск.) 
  22. http://www.zr.ru/content/news/124433-uaz_vozobnovlajet_vypusk_vnedorozhnika_uaz_469 УАЗ возобновляет выпуск внедорожника УАЗ 469 // За рулём (руск.) 
  23. Купи козу, продай козу // За рулём — Регион : газета. — 2010. — № 07. — С. 14. (руск.) 
  24. УАЗы на высоте четыре тысячи метров // За рулём : часопіс. — 1975. — № 05. — С. 23. (руск.) 
  25. http://www.sholokhov.ru/objects/mansion/garaj Музей-запаведнік М.А. Шолахава — Гараж (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Орлов Э.Н., Варченко Е.Р. Автомобили УАЗ: Техническое обслуживание и ремонт. — Транспорт, 2000. — 255 с. — ISBN 5-227-02206-6.(руск.) 
  • Автомобили семейства УАЗ-469. Руководство по эксплуатации. Издание шестое — 1977.(руск.) 
  • Автомобили УАЗ-3151, 31512, 31514, 31519. Руководство по эксплуатации. — 2002.(руск.) 
  • Автолегенды СССР. УАЗ-469/469Б («DeAgostini») №8. 2009. ISSN 2071-095X. (руск.) 
  • УАЗ-469 на смену ГАЗ-69 // За рулём : часопіс. — 1972. — № 12. — С. 12. (руск.) 
  • УАЗ-469Б — автомобиль повышенной проходимости // За рулём : часопіс. — 1973. — № 05. — С. 14-15. (руск.) 
  • УАЗ-469 // За рулём : часопіс. — 1974. — № 02. — С. 6-7. (руск.) 
  • УАЗ: По ступеням модернизации // За рулём : часопіс. — 1986. — № 9. — С. 10. (руск.) 
  • Честный проходимец // УАЗИМУТ : часопіс. — 2011. — № 01. — С. 3-5. (руск.) 
  • Кочнев Е.Д. Автомобили советской армии 1946-1991 — «Яуза, Эксмо», 2011. — 640 с. — ISBN 978-5-699-46736-5.(руск.) 

Гл. Таксама[правіць | правіць зыходнік]

Commons