Уладзімір Рудольфавіч Салаўёў

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Уладзімір Рудольфавіч Салаўёў
Владимир Рудольфович Соловьёв
Vladimir Rudol'fovich Solovyov.jpg
Дата нараджэння: 20 кастрычніка 1963
Месца нараджэння: Масква
Грамадзянства: Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Расія
Род дзейнасці: Тэлевядучы, журналіст, публіцыст, грамадскі дзеяч
Бацька: Рудольф Навумавіч Салаўёў
Маці: Інна Саламонаўна Шапіра
Жонка: Эльга Віктараўна Сэп
Дзеці: 8 дзяцей
Сайт: vsoloviev.ru
Лагатып ВікіСховішча Уладзімір Рудольфавіч Салаўёў на Вікісховішчы

Уладзімір Рудольфавіч Салаўёў (20 кастрычніка 1963, Масква) — расійскі журналіст, тэле- і радыё вядучы, публіцыст, спявак і грамадскі дзеяч. Кандыдат эканамічных навук. Член прэзідыума Расійскага яўрэйскага кангрэса[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Уладзімір Салаўёў нарадзіўся 20 кастрычніка 1963 года ў Маскве ў яўрэйскай[2] сям'і. Бацька — Рудольф Навумавіч Салаўёў (Менінскоўскі), маці — Іна Саламонаўна Салаўёва (Шапіра)[3].

Першы школьны год Уладзімір правёў у 72-й школе Масквы, побач з домам. Пачынальна з другога класа, вучыўся ў элітнай спецшколе № 27 з вывучэннем шэрагу прадметаў на англійскай мове, дзе вучыліся дзеці і ўнукі членаў ЦК КПСС, дыпламатаў і інш. (цяпер — сярэдняя агульнаадукацыйная школа № 1232 з паглыбленым вывучэннем англійскай мовы)[4].

Займаўся футболам і каратэ.

У 1980 годзе паступіў і ў 1986 годзе скончыў Маскоўскі інстытут сталі і сплаваў з чырвоным дыпломам.

Скончыў аспірантуру Інстытута сусветнай эканомікі і міжнародных адносін АН СССР. Абараніў дысертацыю на тэму «Асноўныя тэндэнцыі вытворчасці новых матэрыялаў і фактары эфектыўнасці іх выкарыстання ў прамысловасці ЗША і Японіі» і атрымаў навуковую ступень кандыдата эканамічных навук. Да 1990 года выкладаў фізіку, матэматыку і астраномію ў школе № 27, дзе вучыўся.

З 1990 года выкладаў эканоміку ва ўніверсітэце штата Алабама.

У 1992 годзе вярнуўся ў Расію, займаўся бізнесам, па яго словах, «у мяне заводы былі свае, у Расіі і на Філіпінах. Выпускалі дыскатэкавае абсталяванне ў 90-я гады, прадавалі яго па ўсім свеце. Было агенцтва па працаўладкаванні ў Маскве.»[5]

З 10 ліпеня 1998 г.[6] па ліпень 2010 года — вядучы ранішняга шоу «Салаўіныя пошчакі» на радыёстанцыі «Срэбны дождж» (апошні эфір прайшоў 29 ліпеня[7]). З верасня 2010 года — на радыё «Весці-FM» вядзе перадачу «Поўны Кантакт» з Ганнай Шафран.

19 кастрычніка 2006 года ўдзельнічаў у тэледэбатах у якасці вядучага паміж Віктарам Тархавым і Георгіем Ліманскім. Падчас і пасля эфіру Тархаў быў абражаны Салаўёвым. Пасля гэтага ён падаў пазоў на 10 млн рублёў супраць журналіста. Праз паўтара гады суд першай інстанцыі часткова задаволіў пазоў, пастанавіўшы спагнаць з адказніка 70 тысяч рублёў[8].

У 2011 годзе Рэлігійная абшчына горскіх яўрэяў Азербайджана паслала ноту пратэсту кіраўніцтву радыёстанцыі «Весці FM», а таксама ў Расійскі Яўрэйскі Кангрэс, супраць выказвання Салаўёва пра Азербайджанскую Рэспубліку ў эфіры «Весці FM»[9].

Гуляе ў футбол за каманду Расійскага Яўрэйскага кангрэса[2].

Асабістае жыццё[правіць | правіць зыходнік]

Жанаты на Эльге Сэп (яўрэйкі па паходжанні), дочкі вядомага сатырыка Віктара Каклюшкіна[10].

Бацька васьмярых дзяцей[11] (ад трох жонак). У першым шлюбе ў яго было двое дзяцей: Паліна (скончыла гуманітарны інстытут тэлебачання і радыёвяшчання імя М. А. Літоўчына), Аляксандр Салаўёў (вучыцца ў Лондане, ужо здымае фільмы і кліпы). У другім шлюбе — Кацярына Салаўёва, нарадзілася ў 1991 годзе, скончыла Тэатральнае вучылішча імя Шчукіна[4][5].

Агульныя з Эльгой дзеці: Данііл Салаўёў, Сафія-Бэціна Салаўёва, у снежні 2006 года нарадзілася Эма-Эстэр Салаўёва, 14 лютага 2010 года — Уладзімір Салаўёў[5][12]. І 6 кастрычніка 2012 гады нарадзілася восьмае дзіця.[13].

Бацька — Рудольф Навумавіч Салаўёў (да 1962 меў прозвішча Менінскоўскі), выкладчык палітэканоміі, маці — Іна Саламонаўна Шапіра, мастацтвазнавец. Яны пазнаёміліся быўшы студэнтамі педагагічнага інстытута імя В. І. Леніна[4]; разашліся, калі Уладзіміру было 6 гадоў. Дзед па маці — Саламон Львовіч Шапіра, бабуля — Паліна Пятроўна, яны працавалі на машынабудаўнічым заводзе імя М. В. Хрунічэва.

Вызнае іўдаізм[14].

Вядучы тэлевізійных праграм[правіць | правіць зыходнік]

  • Актуальнае інтэрв'ю «Запал па Салаўёве» (ТНТ, 1999—2001)
  • Ток-шоу «Працэс» (сумесна з Аляксандрам Гардонам, ОРТ, 1999—2001)
  • Дакументальнае назіранне «Сняданак з Салаўёвым» (ТБ-6, ТВС 2001—2003)
  • Музычная праграма «Салаўіная ноч» (ТБ-6, 2001—2002)
  • Актуальнае інтэрв'ю «Гледзіце, хто прыйшоў!» (ТВС, 2002—2003)
  • Ток-шоу «Паядынак» (ТВС, 2003)
  • Ток-шоу «Апельсінавы сок» (НТБ, 2003—2004)
  • Аналітычнае ток-шоу «Нядзельны вечар з Уладзімірам Салаўёвым» (НТБ, 2005—2008)
  • Ток-шоу «Да бар'ера!» (НТБ, 2003—2009)
  • Ток-шоу «Паядынак» (Расія-1, з 2010)[15]
  • Нядзельны вечар з Уладзімірам Салаўёвым («Расія-1», 2012 г.)

Вядучы радыё праграм[правіць | правіць зыходнік]

Фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

  1. 2000 — Агент нацыянальнай бяспекі 2 (тэлесерыял) — бізнесмен Лапацін
  2. 2004 — Толькі ты… ці багатая Ліза — тэлевядучы
  3. 2005 — Багіня прайм-тайма — камео
  4. 2006 — Парк савецкага перыяду — камео

Дыскаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Евангелие от Соловьёва» (2005, перавыдана ў 2007), ISBN 5-98720-006-7.
  • «Русская рулетка», Эксмо, 2006, ISBN 5-699-10164-0, 978-5-699-10164-1.
  • «Мы и Они. Краткий курс выживания в России», 2007, Эксмо, ISBN 978-5-699-22098-4.
  • «Апокалипсис от Владимира» (2007), Эксмо, ISBN 978-5-699-23434-9 — продолжение «Евангелия от Соловьёва».
  • «Путин. Путеводитель для неравнодушных» (2008), Эксмо, ISBN 978-5-699-23807-1.
  • «Хроники Второго пришествия» Эксмо, 544 с., 2008, ISBN 978-5-699-27022-4.
  • «Противостояние: Россия — США» (в соавторстве с Николаем Злобиным, 2009), ISBN 978-5-699-32158-2.
  • «Мы — русские! С нами Бог!» (2009), ISBN 978-5-699-37611-7.
  • «Соловьёв против Соловьёва. Худеть или не худеть?», Эксмо, 2009, ISBN 978-5-699-32605-1.
  • «Минус 80 килограммов! Кто больше?» Эксмо, переплёт твёрдый, 2009, 256 с., ISBN 978-5-699-32605-1.
  • «Путин — Медведев. Что дальше?» (в соавторстве с Николаем Злобиным) Эксмо, 384 с., 2010, ISBN 978-5-699-40992-1.
  • «1001 вопрос о прошлом, настоящем и будущем России» Эксмо-Пресс, 288 с., 2010, ISBN 978-5-699-43999-7.
  • «Русская рулетка. Заметки на полях новейшей истории» Эксмо-Пресс, 352 с., 2010, ISBN 978-5-699-42522-8.
  • «Манипуляции. Атакуй и защищайся!» Издательство: Эксмо, 2011 г., твёрдый переплёт, 352 с., тираж: 30100 экз., ISBN 978-5-699-43859-4
  • «Враги России» Издательство: Эксмо, 2011 г., твёрдый переплёт, 320 с., Формат 84x108/32 (130х205 мм), ISBN 978-5-699-52340-5
  • «Империя коррупции. Территория русской национальной игры» Издательство: Эксмо, 2012, ISBN 978-5-699-54425-7.

Зноскі

  1. Структура Расійскага яўрэйскага кангрэса // Афіцыйны сайт РЭК
  2. 2,0 2,1 Салаўёў Уладзімір Рудольфавіч. Чалавек з тэлевізара, «Рэха Масквы», 07.02.2004.
  3. «Панарама TV» Спб, № 37 (894) 2010.
  4. 4,0 4,1 4,2 «Распавядае мама», Біяграфія 1963—2005.
  5. 5,0 5,1 5,2 Уладзімір Салаўёў: Я знайшоў каханне толькі ў трэцім шлюбе, «Камсамольская праўда», 18.01.2007.
  6. Уладзімір Салаўёў і Кацярына Шэўцова адзначаюць дзень нараджэння праграмы «Салаўіныя пошчакі»
  7. Уладзімір Салаўёў на сайце Moskva.fm
  8. За абразу мэра Самары Уладзімір Салаўёў заплаціць 70 тысяч рублёў
  9. абразіў_Азербайджан Яўрэі Азербайджана адказалі расійскаму журналісту — vesti.az
  10. Уладзімір Салаўёў у Лентапедыі
  11. Уладзімір Салаўёў: Буду дома Дзедам Марозам і хутка постаці бацькам у сёмы раз! , Камсамольская праўда (3 снежня 2009). Праверана 19 верасня 2011.
  12. Уладзімір Салаўёў Шчасце. Рэха Масквы (14 лютага 2010 гады). Архівавана з першакрыніцы 25 жніўня 2011. Праверана 14 лютага 2010.
  13. Twitter / VRSoloviev: Сёння нарадзіўся
  14. Царква пайшла на дыялог з грамадствам Публікацыя на сайце радыёстанцыі «Весці ФМ» ад 2 красавіка 2012 гады
  15. Уладзімір Салаўёў прыходзіць на канал «Расія-1». Інтэрфакс (12 жніўня 2010). Праверана 12 жніўня 2010.
  16. Творчасць :: Уладзімір Салаўёў | ІМПЕРЫЯ МУЗЫКІ Менеджмент
  17. OZON.ru — Кнігі | Рускія народныя казкі (аўдыёкніжка на 2 CD) | Купіць кнігі: інтэрнэт-крама / ISBN MEL CD 50 01255

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.