Фердынанд I, імператар Аўстрыі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Фердынанд I
Ferdinand I.
Ferdinand I; Keizer van Oostenrijk.jpg
сцяг
2-і імператар Аўстрыі
сцяг
2 сакавіка 1835 — 2 снежня 1848
Папярэднік: Франц I
Пераемнік: Франц Іосіф I
сцяг
48-ы кароль Венгрыі
сцяг
2 сакавіка 1835 — 2 снежня 1848
(пад імем Фердынанд V)
Каранацыя: 28 верасня 1830
Папярэднік: Франц II
Пераемнік: Франц Іосіф I
сцяг
34-і кароль Багеміі
сцяг
2 сакавіка 1835 — 2 снежня 1848
(пад імем Фердынанд V)
Каранацыя: 7 верасня 1836
Папярэднік: Франц II
Пераемнік: Франц Іосіф I
сцяг
2-гі кароль Ламбарда-Венецыі
сцяг
2 сакавіка 1835 — 2 снежня 1848
Каранацыя: 6 верасня 1838
Папярэднік: Франц II
Пераемнік: Франц Іосіф I
 
Нараджэнне: 19 красавіка 1793({{padleft:1793|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})
Вена
Смерць: 29 чэрвеня 1875({{padleft:1875|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:29|2|0}}) (82 гады)
Прага
Пахаваны: Імператарскі склеп
Род: Габсбургі
Бацька: Франц I
Маці: Марыя-Тэрэзія Бурбон-Сіцылійская
Жонка: Марыя Ганна Савойская

Фердынанд I (ням.: Ferdinand I.), (19 красавіка 1793 — 29 чэрвеня 1875), імператар Аўстрыі з 2 сакавіка 1835 па 2 снежня 1848 года, кароль Венгрыі і Чэхіі (як Фердынанд V, у тыя ж гады). Імператар пакутаваў на розныя хваробы, не меў дзяржаўных талентаў і добраахвотна адмовіўся ад улады. Быў папулярны ў Чэхіі, дзе правёў апошнія гады жыцця і атрымаў мянушку «Фердынанд Добры» (чэшск.: Ferdinand Dobrotivý).

Валадаранне[правіць | правіць зыходнік]

Старэйшы сын імператара Франца I; узыйшоў на прастол пасля смерці бацькі ў 1835 годзе. Адрозніваўся слабым здароўем, пакутаваў на эпілепсію і гідрацэфалію.

Яго кіраванне рашуча нічым не адрознівалася ад рэакцыйнага валадарання яго бацькі, бо Метэрніх па-ранейшаму кіраваў усімі справамі імперыі. Характар у Фердынанда быў мяккі, добры, спакойны, але да апошняй ступені млявы і нерашучы. Справы былі яму ў цяжар, і ён зусім імі не цікавіўся, і мала ў іх разумеў. Склалася свайго роду рэгенцтва з Метэрніха, Колаўрата і эрцгерцага Людвіга, якое і кіравала імперыяй, а Фердынанд падпісваў усе паперы, якія толькі яму падаваліся. Асабістыя свае схільнасці Фердынанд праявіў толькі ў агульнай амністыі (1838) палітычных злачынцаў, якія былі пад судом і следствам у Ламбардыі, і ў некалькіх прыватных амністыях па іншых справах; жорсткасці ў абыходжанні з палітычнымі арыштантамі, якая была ўласцівая яго папярэдніку, Фердынанд не меў.

Рэвалюцыя 1848 года[правіць | правіць зыходнік]

Сакавіцкія дні 1848 гады прымусілі яго выдаліцца ў Інсбрук. Ні з кім з еўрапейскіх манархаў пераможная рэвалюцыя 1848 года так хутка не прымірылася, як з Фердынандам: супраць яго асабіста ніхто нічога не меў. Напачатку восені 1848 года ён вярнуўся ў Вену, але хуткія поспехі венгерскага паўстання ў сувязі з выбухам кастрычніцкага абурэння ў Вене канчаткова знішчылі і стамілі імператара. Рэакцыя, якая перамагала амаль ва ўсёй Еўропе ў апошнія месяцы 1848 года, не супакоіла яго. 2 снежня 1848 года ён адрокся ад прастола (у Ольмюцы) на карысць свайго пляменніка Франца Іосіфа I.

Несамастойнасць Фердынанда і неразуменне патрабаванняў часу былі такімі вялікімі, што незадоўга да сакавіцкай рэвалюцыі, калі яму дакладвалі пра жахлівы стан фінансаў, ён сказаў: «ну, на мяне і Метэрніха яшчэ хопіць!» Аўстрыі без Метэрніха ён зусім сабе, відаць, не ўяўляў; таму пасля падзення Метэрніха яго кіраванне звярнулася ў шэраг самых непаслядоўных ваганняў, якія завяршыліся адмовай ад прастола. Пасля адрачэння ён жыў у сваіх памесцях і ў Празе, займаючыся сельскай гаспадаркай, да якой заўсёды меў схільнасць.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Папярэднік:
Франц I
Аўстрыйскі імператар,
кароль Венгрыі
(як Фердынанд V),
кароль Багеміі
(як Фердынанд V)

18351848
Imperial Standard of Austria (1828-Late 19th Century).svg
Пераемнік:
Франц Іосіф I