Франц Іозеф Гайдн

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Іозеф Гайдн
фота
Партрэт працы Томаса Хардзі, 1792
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Франц Іозеф Гайдн

Дата нараджэння

1 красавіка 1732(1732-04-01)

Месца нараджэння

горад Рарау,
эрцгерцагства Аўстрыя
(цяпер — у федэральнай зямлі Ніжняя Аўстрыя)

Дата смерці

31 мая 1809(1809-05-31) (77 гадоў)

Месца смерці

горад Вена,
Аўстрыйская імперыя
(цяпер — Аўстрыя)

Краіна

Flag of the Habsburg Monarchy.svg Аўстрыйская імперыя

Прафесіі

кампазітар

Commons-logo.svg Іозеф Гайдн на Вікісховішчы

Франц Іозеф Гайдн[1] (ням.: Joseph Haydn; 31 сакавіка 173231 мая 1809) — аўстрыйскі кампазітар, прадстаўнік венскай класічнай школы, адзін з заснавальнікаў такіх музычных жанраў, як сімфонія і струнны квартэт.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў аўстрыйскім сяле Рораў, недалёка ад мяжы з Венгрыяй. У 1737 годзе бацькі адправілі яго да сваякоў у горад Гайнбург-на-Дунаі, дзе Ізеф пачаў вучыцца харавым спевам і музыцы. У 1740 г. Іозефа заўважыў Георг фон Ройтэр, дырэктар капэлы венскага сабора св. Стэфана. Ройтэр узяў таленавітага хлопчыка ў капэлу, і той на працягу дзевяці гадоў спяваў у хоры.

У 1749 годзе Іозеф пайшоў з хору і зрабіўся свабодным музыкам. Наступны дзесяцігадовы перыяд быў для яго вельмі цяжкім. Іозеф браўся за розную працу, у тым ліку быў служкам італьянскага кампазітара Ніколі Парпора. Паралельна ён імкнуўся кампенсаваць прабелы ў сваёй музычнай адукацыі. Да гэтага перыяду адносіцца і напісанне першай оперы Гайдна.

У 1759 годзе кампазітар атрымлівае пасаду капельмейстра пры двары графа Карла фон Морціна. Пад кіраўніцтвам Гайдна ўзнік невялікі аркестр, для якога кампазітар напісаў свае першыя сімфоніі. У 1760 годзе Гайдн ажаніўся на Марыі-Ганне Келер.

Рукапіс Гайдна

У 1761 годзе Гайдна бяруць другім капэльмайстрам пры двары князёў Эстэрхазі, адной з самых уплывовых і магутных арыстакратычных сем’яў Аўстра-Венгрыі. Пасля смерці ў 1766 г. першага капельмейстра, Грэгары Вернера, яго пасаду атрымлівае Гайдн. За амаль трыццацігадовую кар’еру пры двары Эстэрхазі кампазітар склаў вялікую колькасць твораў.

У 1781 г., падчас знаходжання ў Вене, Гайдн пазнаёміўся і пасябрыўся з Моцартам. У апошнія гады жыў у Вене. У 1792 годзе ён знаёміцца з Бетховенам і бярэ яго ў вучні. Памёр Іозеф Гайдн 31 мая 1809 у Вене.

Ацэнка творчасці[правіць | правіць зыходнік]

Стыль Гайдна арганічна звязаны з культурай Вены, што сплаўляецца ў сабе італьянскія, паўднёва-нямецкія і іншыя культурныя традыцыі. Музычная культура была прадстаўлена трыма значнымі пластамі — строгі паліфанічны стыль царкоўнай музыкі, італьянскі оперны стыль і гарадскі фальклор. Гэтыя пласты сталі фактарам фармавання індывідуальнага аўтарскага стылю Гайдна. Сам кампазітар лічыў, што больш за ўсё на яго паўплываў Карл Філіп Эмануэль Бах, сын І. С. Баха.

Творчасць Гайдна ахоплівае шырокі спектр жанраў. У Германіі і Аўстрыі Гайдн зрабіўся вядомым дзякуючы сваім араторыям — «Стварэнне свету» і «Пары года». Затое ў ЗША, Англіі і Францыі найбольш папулярныя яго сімфанічныя творы. Хоць сімфанічныя цыклы пісаліся і да Гайдна, лічыцца, што менавіта Гайдн падсумаваў і падняў на новы якасны ўзровень досвед папярэднікаў, адкрыўшы новую эпоху ў развіцці жанру сімфоніі.

У камернай музыцы Гайдн лічыцца заснавальнікам жанру струннага квартэту. 83 квартэты Гайдна напісаныя для пастаяннага складу выканаўцаў (2 скрыпкі, альт і віяланчэль) маюць 4-часткавую (Алегра ў санатнай форме, павольная частка, менуэт і фінал або Алегрэ, менуэт, павольная частка і фінал) або 5-часткавую форму (Алегрэ, менуэт, павольная частка, менуэт і фінал.

Адкрыццём Гайдна лічыцца таксама форма ронда-санаты, у якой прынцыпы санатнай формы (экспазіцыя, распрацоўка, рэпрызы) зліваюцца з прынцыпамі ронда (А-У-С-А ці А-В-А-С-А-В-А). Фіналы позніх інструментальных твораў напісаныя менавіта ў гэтай форме. Аркестравы ліст Гайдна выяўляе паступовае паслабленне сувязі са старой тэхнікай basso continuo, у якой клавішны інструмент або арган запаўняў акордамі гукавую прастору і ўтваралі «шкілет», на які накладвалася іншыя лініі сціплых тагачасных аркестраў.

Па словаў Джэймса Вебстэра, «Гайдн меў поспех ва ўсіх музычных жанрах. Ён шырока вядомы як „бацька сімфоніі“ і яшчэ больш справядліва было б назваць Гайдна бацькам струннага квартэта; ні адзін з іншых кампазітараў не наблізіўся да такога спалучэння прадуктыўнасці, якасці і гістарычнага значэння ў гэтых жанрах».[2]

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Поўны каталог твораў Гайдна быў складзены нідэрландскім музыказнаўцам Энтані ван Хобокен. У гэтым каталогу творы Гайдна рассартыраваныя ў 31 катэгорыю ў адпаведнасці з жанрам. Катэгорыі пазначаюцца рымскімі лічбамі. Кожнаму твору таксама прадстаўлены свой нумар ўнутры катэгорыі, які адбіваецца арабскімі лічбамі.

Сімфонія № 101, 2-я частка

Сімфонія № 101, 2-я частка


Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Саната 62, Hoboken XVI:52 1-а частка

Саната 62, Hoboken XVI:52 1-а частка


Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Саната 62, Hoboken XVI:52 2-а частка

Саната 62, Hoboken XVI:52 2-а частка


Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Саната 54, Hoboken XVI:40 1-я частка

Саната 54, Hoboken XVI:40 1-я частка


Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Саната 54, Hoboken XVI:40 2-я частка

Саната 54, Hoboken XVI:40 2-я частка


Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Канцэрт для віяланчэлі з аркестрам рэ мажор

Канцэрт для віяланчэлі з аркестрам рэ мажор


Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Канцэрт для віяланчэлі з аркестрам рэ мажор, 3-я частка noicon

Канцэрт для віяланчэлі з аркестрам рэ мажор, 3-я частка


Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Вакальныя творы[правіць | правіць зыходнік]

  • 24 оперы
  • Араторыі
    • «Стварэнне свету»
    • «Пары года»
  • 14 імшаў

Сімфанічная музыка[правіць | правіць зыходнік]

  • 104 сімфоніі, у тым ліку
  • Канцэрты:
  • 20 канцэртаў для фартэпіяна з аркестрам
  • 9 канцэртаў для скрыпкі з аркестрам
  • 6 канцэртаў для віяланчэлі з аркестрам
  • 16 канцэртаў для іншых інструментаў (у тым ліку для басэтлі, барытон, флейты, валторны)

Камерная музыка[правіць | правіць зыходнік]

  • 83 квартэты,
  • 12 санат для скрыпкі і фартэпіяна
  • 77 струнны квартэт
  • 6 дуэтаў для скрыпкі і альта
  • 30 трыо для струнных інструментаў
  • 35 трыо для фартэпіяна, скрыпкі і віяланчэлі

52 фартэпіянныя санаты

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Кремлев Ю. А. Йозеф Гайдн. Очерк жизни и творчества. М., 1972
  • Новак Л. Йозеф Гайдн. Жизнь, творчество, историческое значение. М., 1973
  • Баттерворт Н. Гайдн. Челябинск, 1999
  • Lutz Görner: Joseph Haydn. Sein Leben, seine Musik. 3 CDs mit viel Musik nach der Biographie von Hans-Josef Irmen. KKM Weimar 2008, ISBN 978-3-89816-285-2
  • Arnold Werner-Jensen, Joseph Haydn, Verlag C. H. Beck, München 2009, ISBN 978-3-406-56268-
  • H. C. Robbins Landon, The Symphonies of Joseph Haydn (Universal Edition and Rockliff, 1955)
  • Landon, H. C. Robbins; Jones, David Wyn (1988). Haydn: His Life and Music. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-37265-9.
  • Webster, James; Feder, Georg (2001). «Joseph Haydn». The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Published separately as a book: (2002) The New Grove Haydn. New York: Macmillan. 2002. ISBN 0-19-516904-2

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Напісанне імя і прозвішча Франц Іозеф Гайдн у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.4., Мн., 1997, С.437.
  2. Online edition, article «Joseph Haydn»; downloaded Feb 3, 2007

Вонкавыя спасылкі[правіць | правіць зыходнік]