З пляцоўкі Вікіпедыя.
Франц II (I)
Franz II. (I.) |
 |
| Франц са скіпетрам і ў кароне новай Аўстрыйскай імперыі. Партрэт працы Фрыдрыха фон Амерлинга. 1832. Музей гісторыі мастацтваў. Вена |
|
|
| 1 сакавіка 1792 — 2 сакавіка 1835 |
| Каранацыя: |
6 чэрвеня 1792, Буда (з 17 лістапада 1873 года горад Будапешт), Венгрыя |
| Папярэднік: |
Леапольд II |
| Пераемнік: |
Фердынанд V |
|
|
| 1 сакавіка 1792 — 2 сакавіка 1835 |
| Каранацыя: |
9 жніўня 1792, Прага, Чэхія |
| Папярэднік: |
Леапольд II |
| Пераемнік: |
Фердынанд V |
|
|
| 1792 — 1793 |
| Папярэднік: |
Леапольд II |
| Пераемнік: |
тытул скасаваны;
(Тэрыторыя акупавана Францыяй) |
|
|
| 1792 — 1835 |
| Папярэднік: |
Леапольд II |
| Пераемнік: |
Фердынанд I |
|
|
| 5 ліпеня 1792 — 6 жніўня 1806 |
| Каранацыя: |
14 ліпеня 1792, Франкфурт-на-Майне, Гесэн, Германія |
| Папярэднік: |
Леапольд II |
| Пераемнік: |
тытул скасаваны;
(Свяшчэнная Рымская імперыя германскай нацыі спыніла сваё існаванне) |
|
|
| 11 жніўня 1804 — 2 сакавіка 1835 |
| Пераемнік: |
Фердынанд I |
|
|
| 8 чэрвеня 1815 — 2 сакавіка 1835 |
| Папярэднік: |
пасада заснавана |
| Пераемнік: |
Фердынанд I |
| |
| Нараджэнне: |
12 лютага 1768(1768-02-12)
Фларэнцыя, Правінцыя Фларэнцыя, Таскана, Цэнтральная Італія, Італія |
| Смерць: |
2 сакавіка 1835(1835-03-02) (67 гадоў)
Вена, Аўстрыя |
| Пахаваны: |
Імператарскі склеп (склеп Капуцынаў), Капуцынеркірхе (царква Багародзіцы Анёлаў і манастыр Ордэны Братоў Меншых Капуцынаў), Вена, Аўстрыя |
| Дынастыя: |
Габсбург-Латарынгскі Дом |
| Імя пры нараджэнні: |
Франц Іосіф Карл |
| Бацька: |
Леапольд II |
| Маці: |
Марыя Луіза Іспанская |
| Жонка: |
1) Елізавета Вюртэмбергская (21.04 1767 - 18.02 1790)
2) Марыя Тэрэза Караліна Джузэпіна (Жазэфіна) Бурбон-Неапалітанская (6.06 1772 - 13.04 1807)
3) Марыя Людавіка Модэнская (14.12 1787 - 7.04 1816)
4) Караліна Шарлота Аўгуста Баварская (8.02 1792 - 9.02 1873)
|
|
|
Франц II Габсбург (ням.: Franz II. Joseph Karl; 12 лютага 1768, Фларэнцыя — 2 сакавіка 1835, Вена) — апошні імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі (1792—1806), у 1804 прыняў тытул імператара Аўстрыі пад імем Франц I. Кароль Венгрыі і Чэхіі, прадстаўнік дынастыі Габсбургаў.
Нарадзіўся ў Фларэнцыі. Адразу пасля стаўлення на сталец пачаў вайну з рэвалюцыянернай Францыяй, якая скончылася падпісаннем нявыгаднага для Аўстрыі Кампафармійскага мірнага пагаднення. Паводле якога Габсбургі страцілі Нідэрланды і Ламбардыю, але атрымалі Венецыю, Далмацію і Істрыю. З Францам II Аўстрыя прыняла ўдзел у трэцім падзеле Рэчы Паспалітай (1795), пры якім атрымала паўднёвую Польшчу. Шэраг кампаній супраць Францыі прывялі да страты Венецыі і Ціроля. Пасля стварэння Рэйнскага саюзу нямецкіх дзяржаў, пад пратэктаратам французскага імператара Напалеона Банапарта, Франц II 6 жніўня 1806 адрокся стальца Свяшчэннай Рымскай імперыі. У 1809 зноў распачаў вайну з Францыяй, якая скончылася паражэннем аўстрыйскіх войск. Пасля Ведэнскага кангрэсу 1815 Франц II стаў аднім з заснавальнікаў Свяшчэннага Саюзу.