Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес

Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес[1] (ісп.: Jacinto Benavente Martínez; 12 жніўня 1866 — 14 ліпеня 1954) — іспанскі драматург «пакалення 98 г.», лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1922) «За бліскучае майстэрства, з якім ён працягнуў слаўныя традыцыі іспанскай драмы».

Асноўныя творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Rosas de otoño (1905).
  • Los Intereses creados (1907).
  • Señora ama (1908).
  • El Nietecito (1910).
  • La malquerida (1913).
  • La ciudad alegre y confiada (1916).
  • Campo de armiño (1916).
  • Lecciones de buen amor (1924).
  • La mariposa que voló sobre el mar (1926).
  • Pepa Doncel (1928).
  • Vidas cruzadas (1929).
  • Aves y pájaros (1940).
  • La honradez de la cerradura (1942).
  • La infanzona (1945).
  • Titania (1946).
  • La infanzona (1947).
  • Abdicación (1948).
  • Ha llegado Don Juan (1952).
  • El alfiler en la boca (1954).

Зноскі

  1. Напісанне імя і прозвішча Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.2., Мн., 1996, С.95.