Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес[1] (ісп.: Jacinto Benavente Martínez; 12 жніўня 1866 — 14 ліпеня 1954) — іспанскі драматург «пакалення 98 г.», лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1922) «За бліскучае майстэрства, з якім ён працягнуў слаўныя традыцыі іспанскай драмы».
Асноўныя творы [правіць]
- Rosas de otoño (1905).
- Los Intereses creados (1907).
- Señora ama (1908).
- El Nietecito (1910).
- La malquerida (1913).
- La ciudad alegre y confiada (1916).
- Campo de armiño (1916).
- Lecciones de buen amor (1924).
- La mariposa que voló sobre el mar (1926).
- Pepa Doncel (1928).
- Vidas cruzadas (1929).
- Aves y pájaros (1940).
- La honradez de la cerradura (1942).
- La infanzona (1945).
- Titania (1946).
- La infanzona (1947).
- Abdicación (1948).
- Ha llegado Don Juan (1952).
- El alfiler en la boca (1954).
Зноскі
- ↑ Напісанне імя і прозвішча Хасінта Бенавентэ-і-Марцінес у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.2., Мн., 1996, С.95.
