Хаім Салавейчык

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Хаім ха-Леві Салавейчык
Haim Soloveychik 1a.jpg
рабін, талмудыст
Дата нараджэння: 1853 
Месца нараджэння: Валожын
Дата смерці: 30 ліпеня 1918(1918-07-30)
Месца смерці: Отвацк Мазавецкае ваяводства

Хаім Салавейчык (Хаім ха-Леві Салавейчык) (1853, Валожын30 ліпеня (21 ава) 1918, Атвоцк, Польшча), сын Іосефа Дова Салавейчыка — галоўны равін Брэст-Літоўска, аўтар кнігі «Хідушэй рабену Хаім ха-Леві», адзін з найбуйнейшых равінаў Беларусі і стваральнік наватарскага метаду вывучэння Талмуда, названага «брэсцкім».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў вядомай равінскай сям'і Салавейчык. Яго бацькам быў Іосеф Доў Салавейчык (Бейт Алеві), а маці — дачка Іцхока з Валожына. Вучыўся ў свайго бацькі, а затым у Валожынскім ешыбоце, дзе з 1873 года, а з 1880 года і да 1892, калі ешыбот быў зачынена, узначальваў яго.

Узяў у жонкі дачку равіна Рефаэля Шапіра, кіраўніка Валожынскай ешывы, жонкай якога была дачка Нацыва з Валожына. Пасля смерці бацькі, равіна Брэста, равіна Хаіма запрасілі заняць яго месца, і ён узначаліў брэсцкі ешыбот, пачаўшы выкладаць Талмуд па сваім наватарскім метадзе.

Шмат разоў удзельнічаў у з'ездах равінаў Расійскай імперыі і імкнуўся палепшыць матэрыяльнае становішча яўрэяў. Яго грамадскія погляды былі рэзка кансерватыўнымі, ён выступаў супраць сіянісцкага руху, падтрымліваў стары ішуў, адмоўна глядзеў на стварэнне вучылішчаў для яўрэяў са свецкай адукацыяй. Быў сярод заснавальнікаў руху Агудат Ісраль ў 1913 годзе. З нагоды сіянізму вядома яго выказванне: «Сіяністы не адводзяць яўрэяў ад Торы, каб стварыць дзяржаву, наадварот, дзяржава ім трэба менавіта для таго каб адвесці яўрэяў ад Торы».

Па характары равін Хаім Салавейчык адрозніваўся легендарнай памяркоўнасцю, дабрынёй і міласэрнасцю.

Падчас Першай сусветнай вайны пераехаў у Мінск, затым у Варшаву, а пасля ў Атвоцк, дзе памёр ва ўзросце 65 гадоў. Пахаваны на габрэйскіх могілках у Варшаве каля свайго дзядзькі і дзеда сваёй жонкі.