Хелена Шэрфбек

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Хелена Шэрфбек
У 1890-я гады
У 1890-я гады
Імя пры нараджэнні:

Helene Sofia Schjerfbeck

Дата нараджэння:

10 ліпеня 1862(1862-07-10)

Месца нараджэння:

Хельсінкі, Вялікае княства Фінляндскае

Дата смерці:

23 студзеня 1946(1946-01-23) (83 гады)

Месца смерці:

Сальтшобадэн, Швецыя

Грамадзянства:

Фінляндыя

Стыль:

натуралізм, рэалізм і экспрэсіянізм

Вядомыя працы:

Omakuvat (18781945)
Haavoittunut soturi hangella (1880)
Pikkusiskoaan ruokkiva poika (1881)
Toipilas (1888)
Kotona (1903)

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Хе́лена Шэ́рфбек (фінск.: Helene Sofia Schjerfbeck, 10 ліпеня 1862, Хельсінкі, Вялікае Княства Фінляндскае, Расійская імперыя — 23 студзеня 1946, Сальтшобадэн, Швецыя) — фінска-шведская мастачка, прадстаўніца мадэрну.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася 10 ліпеня 1862 у Хельсінкі, сталіцы Вялікага Княства Фінляндскага Расійскай імперыі. Бацька — Свантэ Шэрфбек (18331876), маці — Вольга Іахана Прынц (18391923), старэйшы брат Магнус (18601933). [1]

Вывучала жывапіс у мастацкай школе Фінскага Таварыства Мастацтваў.

Удзельнічала ў выстаўках з 1880 года. У маладым узросце заваявала прызнанне. Атрымаўшы стыпендыю ад Сената Расійскай імперыі, вучылася ў Парыжы, у Акадэміі Каларосі.

Подпіс Хелены Шэрфбек

Пісала пейзажы, партрэты, карціны на гістарычныя тэмы. Яе мастацкі стыль зведаў мноства змен — ад акадэмічнага рэалізму да экспрэсіянізму. Пэўны ўплыў на творчасць мастачкі аказалі творы Дастаеўскага, Пруста і Рэмбо.

З 1921 года жыла галоўным чынам у Хювінкяа. Напачатку Зімовай вайны пераехала ў Тэнала, дзе правяла каля года. У 1944 з'ехала ў Швецыю, дзе і сканала ў студзені 1946 года.

Зноскі

  1. Schjerfbeck, Helene (1862—1946)(англ.) , (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сто замечательных финнов. Калейдоскоп биографий = 100 suomalaista pienoiselämäkertaa venäjäksi / Ред. Тимо Вихавайнен (Timo Vihavainen); пер. с финск. И. М. Соломеща — Хельсинки: Общество финской литературы (Suomalaisen Kirjallisuuden Seura), 2004. — 814 с. — ISBN 951-746-522-X.. — Электронная версія (Праверана 18 лютага 2010)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]