Цэлій

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Цэліё (лац.: Caelius) - адзін з сямі пагоркаў, на якіх паўстаў Старажытны Рым. Мае дзве вяршыні - ўласна Цэліё і малы Цэліё (па-лацінску: Celiolus). Рымскі цар Тул Гастылі рассяліў на ім палонных лацінаў, якія атрымалі рымскае грамадзянства, і пабудаваў тут свой дом (7 стагоддзе да н. э.). Цэліё быў раёнам прыбытковых дамоў, а пасля пажару 27 года забудаваны дамамі заможных рымлянаў.