Шарль Адольф Вюрц

Шарль Адольф Вюрц
Charles Adolphe Würtz
Дата нараджэння:	26 лістапада 1817(1817-11-26)
Месца нараджэння:	Страсбург
Дата смерці:	12 мая 1884(1884-05-12) (66 гадоў)
Месца смерці:	Парыж
Краіна:	Францыя
Навуковая сфера:	хімія
Альма-матэр:	Страсбургскі ўніверсітэт
Вядомы як:	адзін з заснавальнікаў сінтэтычнага кірунку ў арганічнай хіміі

Шарль Адольф Вюрц (фр. Charles Adolphe Würtz; 26 лістапада 1817, Страсбург - 12 мая 1884, Парыж) — французскі хімік, член Парыжскай акадэміі навук (1867) і яе прэзідэнт з 1881 г.

Працы Вюрца

Працы Вюрца адносяцца галоўным чынам да арганічнай хіміі, якую ён узбагаціў адкрыццём новых злучэнняў і новых агульных метадаў сінтэзу. У 1849 Вюрц, дзейнічаючы едкім калі на метылавы і этылавы эфіры ізацыянавай і ізацыануравай кіслот, атрымаў метыламін і этыламін - найпростыя прадстаўнікі шэрагу тоўстых амінаў. У 1855 Вюрц прапанаваў агульны спосаб (пазней названы імем Вюрца) сінтэзу насычаных вуглевадародаў дзеяннем металічнага натрыю на алкілгалагеніды. У 1856 Вюрц сінтэзаваў этыленгліколь - першы з двухатамных спіртоў, або гліколь, у 1859 - этыленхлоргідрын і пры апрацоўцы яго едкім калі - вокіс этылену, які паслужыў Вюрцу зыходным прадуктам для сінтэзу амінаспіртоў, халіна (1867) і нейрына (1869). У 1867 Вюрц сплаўленнем бензолсульфакіслаты з едкай шчолаччу атрымаў фенол (карболавую кіслату). У 1872 Вюрц апісаў альдольную кандэнсацыю. Вюрц быў перакананым прыхільнікам перадавых напрамкаў хіміі свайго часу - атамна-малекулярнага вучэння і тэорыі хімічнай будовы А. М. Бутлерава, распаўсюджванню якіх садзейнічаў. Усе навучальныя дапаможнікі і манаграфіі Вюрца атрымалі ў свой час шырокае распаўсюджванне.

Спасылкі

• Профіль Шарля-Адольфа Вюрца на афіцыйным сайце РАН