Шарль Адольф Вюрц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Шарль Адольф Вюрц
Charles Adolphe Würtz
Charles-Adolphe Wurtz.jpg
Дата нараджэння:

26 лістапада 1817({{padleft:1817|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})

Месца нараджэння:

Страсбург

Дата смерці:

12 мая 1884({{padleft:1884|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:12|2|0}}) (66 гадоў)

Месца смерці:

Парыж

Краіна:

Францыя

Навуковая сфера:

хімія

Альма-матэр:

Страсбургскі ўніверсітэт

Вядомы як:

адзін з заснавальнікаў сінтэтычнага кірунку ў арганічнай хіміі

Шарль Адольф Вюрц на ВікіСховішчы

Шарль Адольф Вюрц (фр. Charles Adolphe Würtz; 26 лістапада 1817, Страсбург - 12 мая 1884, Парыж) — французскі хімік, член Парыжскай акадэміі навук (1867) і яе прэзідэнт з 1881 г.

Працы Вюрца[правіць | правіць зыходнік]

Працы Вюрца адносяцца галоўным чынам да арганічнай хіміі, якую ён узбагаціў адкрыццём новых злучэнняў і новых агульных метадаў сінтэзу. У 1849 г. Вюрц, дзейнічаючы едкім калі на метылавы і этылавы эфіры ізацыянавай і ізацыануравай кіслот, атрымаў метыламін і этыламін — найпростыя прадстаўнікі шэрагу тоўстых амінаў. У 1855 г. прапанаваў агульны спосаб (пазней названы імем Вюрца) сінтэзу насычаных вуглевадародаў дзеяннем металічнага натрыю на алкілгалагеніды. У 1856 годзе Вюрц сінтэзаваў этыленгліколь — першы з двухатамных спіртоў, або гліколь, у 1859 г. — этыленхлоргідрын і пры апрацоўцы яго едкім калі — вокіс этылену, які паслужыў Вюрцу зыходным прадуктам для сінтэзу амінаспіртоў, халіна (1867) і нейрына (1869). У 1867 г. Вюрц сплаўленнем бензолсульфакіслаты з едкай шчолаччу атрымаў фенол (карболавую кіслату). У 1872 годзе апісаў альдольную кандэнсацыю. Вюрц быў перакананым прыхільнікам перадавых напрамкаў хіміі свайго часу — атамна-малекулярнага вучэння і тэорыі хімічнай будовы А. М. Бутлерава, распаўсюджванню якіх садзейнічаў. Усе навучальныя дапаможнікі і манаграфіі Вюрца атрымалі ў свой час шырокае распаўсюджванне.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]