Шкло

З Вікіпедыя.

ШКЛО, пераастужаны расплаў, аморфны неарганічны матэрыял, які атрымоўваецца праз хуткае астуджэнне расплаву шклоўтвараючага рэчыва.

Да шклоўтвараючых адносяць тыя неарганічныя рэчывы, якія пры досыць хуткім астуджэнні расплаву не крышталізуюцца, а дубянеюць, захоўваючы аморфную будову. Звычайна расплавы шклоўтвараючых рэчываў маюць высокую глейкасць у параўнанні з расплавамі нешклоўтвараючых рэчываў.

[правіць] Шклоўтвараючыя рэчывы

Да шклоўтвараючых рэчываў адносяць:
Аксіды:

• SiO₂
• B₂O₃
• P₂O₅
• ТeO₂
• GeO₂

Фтарыды:

• AlF₃

і інш.

[правіць] Віды шкла

У залежнасці ад асноўнага шклоўтвараючага рэчыва, якое выкарыстоўвалася, шкло бывае аксідным (сілікатнае, кварцавае, германатнае, фасфатнае, баратнае), фтарыдным, сульфідным і т. д.

Базавы метад атрымання сілікатнага шкла гэта плаўленне сумесі кварцавага пяску (SiO₂), соды (Na₂CO₃) і вапны (CaCO₃). У выніку атрымоўваецца хімічны комплекс з складам Na₂O*CaO*6SiO₂.

Кварцавае шкло атрымоўваюць плаўленнем крэмнязёмнай сыравіны высокай чысціні (звычайна кварцыт, горны крышталь), яго хімічная формула — SiO₂. Кварцавае шкло можа быць таксама прыроднага паходжання, якое ўтвараецца пры трапленні маланкі у паклады кварцавага пяску.

Арганічнае шкло (аргшкло) — пластмаса, якая атрымала свой назоў за празрыстасць, насамрэч дачынення да шкла не мае.

Аптычнае шкло — ужываюць дзеля выраба лінз, прызм, кювет і інш.

Хіміка-лабараторнае шкло — шкло, якое валодае высокай хімічнай і тэрмічнай устойлівасцю.

[правіць] Гл. таксама

• Крышталь
• Аэрагель
• Вадкае шкло