Штучнае ахаладжэнне

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Штучнае ахаладжэнне - працэс паніжэння тэмпературы цела або асяроддзя з дапамогай спецыяльнай тэхнікі і прылад, процілеглы нагрэву.

У прыкладных мэтах (атрыманне штучнага холаду) дасягаецца адводам пэўнага колькасці цеплыні. У прамысловасці і тэхніцы штучны холад атрымліваюць у асноўным выкарыстоўваючы халадзільныя машыны і астуджальныя сумесі.[1]

Для адносна кароткачасовага штучнага холаду ва ўмовах адсутнасці крыніцы энергіі ўжываюць акумулятары холаду альбо сухі лёд.

Устаноўкі для стварэння штучнага холаду - халадзільнікі і кандыцыянеры вырабляюць адбор цяпла альбо проста перамяшчэннем цепланосьбіта (напрыклад, паветра) з менш нагрэтых месцаў у ахалоджваныя, альбо па прынцыпе цеплавой помпы, шляхам стварэння каля ахалоджванай вобласці разрэджання для выпарэння вадкасці-цепланосьбіта, напрыклад, перапампоўваннем фрэона па трубках, альбо (радзей) пры дапамозе эфекту Пельтье.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Холод искусственный, БСЭ

Шаблон:Therm-stub

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.