Эдуард фон Гартман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эдуард фон Гартман
Eduard von Hartmann
EvHartmann.JPG
Дата нараджэння:

23 лютага 1842({{padleft:1842|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})

Месца нараджэння:

Берлін, Германія

Дата смерці:

5 чэрвеня 1906({{padleft:1906|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:5|2|0}}) (64 гады)

Месца смерці:

Гросліхтэрфельдэ, Берлін

Грамадзянства:

Германія

Кірунак:

філасофія несвядомага, ірацыяналізм

Асноўныя інтарэсы:

псіхалогія, песімізм, несвядомае

Аказалі ўплыў:

Артур Шапенгаўэр, Георг Гегель, Фрыдрых Шэлінг

Паслядоўнікі:

Фрыдрых Ніцшэ, экзістанцыялісты

Эдуард фон Гартман (ням.: Eduard von Hartmann; 23 лютага 1842, Берлін, Германія - 5 чэрвеня 1906, Гросліхтэрфельдэ) — нямецкі філосаф.

На аснове прызнання ірацыянальнасці свету Гартман распрацоўваў этыку з пункту гледжання песімізму ("Фенаменалогія маральнай свядомасці", 1879). Ён заклікаў да пазбаўлення ад трох ілюзій, паслядоўна якія валодалі розумамі людзей: ілюзіі зямнога шчасця, ілюзіі незямнога шчасця і ілюзіі дасягнення шчасця ў выніку сацыяльнага прагрэсу. У сваім адмаўленні магчымасці шчасця ў выніку гістарычнага развіцця Гартман прыходзіць да сцвярджэння нігілістычнай рэлігіі ("Філасофія рэлігіі", 1882), - эвалюцыя цягне Сусвет да знішчэння шляхам ўсведамлення яе неразумнасці і немэтазгоднасці. У псіхалогіі Гартман выступіў супраць матэрыялістычнай пазіцыі, згодна з якой псіхічныя працэсы залежаць ад фізіялагічных.