Электрычная пастаянная

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Электрычная пастаянная (раней таксама насіла назву дыэлектрычнай пастаяннай) — фізічная канстанта, скалярная велічыня,

Часам, выкарыстоўваючы састарэлую тэрміналогію, завуць дыэлектрычнай пранікальнасцю вакууму. Вымяраецца ў фарадах, падзеленых на метр. Электрычная пастаянная роўная:

\varepsilon_0 \, \overset{\underset{\mathrm{def}}{}}{=} \frac{1}{\mu_0 c^2}  \equiv \frac{1}{4 \pi\times\ 299792458^2 \times \ 10^{-7}} Ф/м  \approx 8,854187817\times 10^{-12} Ф/м,

где \mu_0магнітная пастаянная.

У матэрыяльных ураўненнях, у вакууме, праз дыэлектрычную пастаянную звязаны вектар электрычнай індукцыі D і напружанасці электрычнага поля E:

\mathbf{D} = \varepsilon_0 \ \mathbf{E}.

Праз электрычную пастаянную ажыццяўляецца сувязь паміж адноснай і абсалютнай дыэлектрычнай пранікальнасцю. Яна таксама ўваходзіць у запіс закона Кулона:

\mathbf{F}_{12}=\frac{q_1 q_2}{4\pi\varepsilon_0 r_{12}^2} \frac{\mathbf{r}_{12}}{r_{12}}

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Электрычная пастаянная — артыкул у Фізічнай энцыклапедыі