Эпас
Эпас (грэч. έπος — слова, аповед),
1) адзін з трох (разам з лірыкай і драмай) родаў мастацкай літаратуры, які характарызуецца апавядальнасцю, апісаннем вонкавых (адносна аўтара) з'яў рэчаіснасці ў іх паступовым развіцці. Асноўныя відавыя і жанравыя формы: апавяданне, аповесць, легенда, нарыс, раман, фельетон, эпапея і інш.
2) Эпас народны (гераічны) — фальклорныя творы героіка-легендарнага зместу, што адлюстроўваюць важныя для народа гістарычныя падзеі або цікавыя выдуманыя сітуацыі.
Сусветная народная творчасць пакінула багатую эпічную спадчыну: шумерскі «Эпас пра Гільгамеша», грэчаскія «Іліяда» і «Адысея», індыйскія «Махабхарата» і «Рамаяна», рымскі «Энеіда», армянскі «Давід Сасунцы», іранскі «Шахнаме», англа-саксонскі «Беавульф», французскі «Песня пра Роланда», скандынаўскія сагі, нямецкі «Песня пра Нібелунгаў», партугальскі «Лузіяды», кыргызскі «Манас», фінскі «Калевала» і інш.
